ŞEKER PORTAKALI

-Ortaya karışık- bir hal oldum

2011-12-23T10:51:00.006+02:00

Biraz panikatağım biraz da depresif. Açtığı yaralar zamanın, henüz hiç iyileşmedi. Bugün ve yarın geçer diye yutarken hapları aylar geçmiş hiç bile fark ettirmeden. Ne yazık! Üniversite desen liseden tek farkı üniforma olmaması. olabildiğince sıradan ve sıkıcı.Karlar düşerken gökyüzünden tek tek, tek sevincim bunu hissediyor olabilmem. Bilmem ki bu şehirde neyi sevmiş olabilirim. Sanırım tek ve gerçek cevabı soğuğu sanırım.
Ne gurbet ellerini sevdim ne de memleketi....Bana bir bahar getiren senin olduğun yerdi. Ne sen varsın ne de ben...

İyi seyirler

2011-12-13T15:42:00.005+02:00

Japoncayı bu kadar zorlaştıran kanjilere ne desem bilemiyorum ezberleyip daha sonra unutmaktan yoruldum. Arapçadan sonra daha da dil okumam demiştim ama olmadı şimdiyse çalışmaktan ötesi yok. Sevgili dostlar şimdi bir kaç görsel tavsiyem olacak elbette Uzak doğudan:)

Zamanda sıçrayan kız

Bu da sunao ni narenakute henüz birinci bölümdeyim var mısınız beraber izlemeye..
veee uzakdoğu sitelerinden birini tavsiye ediyorum. www.yeppudaa.com

Zaman

2011-11-04T16:14:00.001+02:00

Neyi arıyorsan o'sun aslında!

2011-11-04T16:01:00.001+02:00

Father and Daughter

2011-11-04T15:42:00.000+02:00

OLDBOY

2011-10-29T21:01:00.004+03:00

Oldboy Soundtrack - Dae-su' Theme

Tek bir bayrak ve tek bir yürek Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun.

2011-10-28T18:31:00.006+03:00

Sevgili Dostlar Merhaba;
Uzak kaldık ayrıldık ama burdaym eninde sonunda. Burada sizlerle olmayı seviyorum.
Kendimi evimdeymişim gibi hissediyorum. Bu Çok önemli!
Bu uzak kaldığımız zamanda belki de acılar çaldı kapımızı defalarda, ağladık mutlu da olduk sonunda, herşeye rağmen sevmeye zorladık kendimizi bazen çekip gittik, başardık ya da kaybettik, vicdanımıza kaç kere sorduk,en güçsüz anımızda sarılmayı bildik sevdiklerimize, dostluklarımızın çıkarla ilişkisi olmadığını anladık ve yaslandık arkamızı güvenle. Ençok ona güvendik ve o bizi hiç başıboş bırakmadı. İşte sığındım ona, dualarla ve yine yine defalarca.

Caponca Adına...:)

2011-10-19T17:37:00.002+03:00

Bu aralar bir anadolu şehrinde, japonca öğreniyorum, kanjiler, hiragana ve katagana...
Çok yakında daha iyi paylaşımlarla buradayım.

2011-10-10T19:45:00.001+03:00

Bulmak kolay değil kaybettikten sonra...

TAVAYA KOYDUĞUM ÜÇ KÜÇÜK BALIK

2011-08-21T04:36:00.000+03:00

Merhaba dostlar;
Yazdığımız bir yazıdan sonra diğerini yazana kadar ne çok şey değişiyor hayatımızda. Doğrusunu söylemek gerekirse ne zamandı hatırlamıyorum sakin bir hayat istemiştim. Oysa ben bunu isterken nerede hata yaptığımı anladığımda çok geçti artık.
Kemanın sesi hırçın olmalı mizacına uygun bende aklım ile bedenim arasındaki uzaklığı yakın etmeye uğraşırken olduğum zamana erişemeden hep başka tarihlerde…neden sonuç …
Ağır ağır geçiyor desem de yalan ama bir ağırlık var. Beklemeler , meraklarımız, vazgeçişlerimiz. Öncemiz böyleydi şimdimizse hep farklı olmaya adanmış dualarla…
Betimleyebileceğim kadar, harfleri dans ettirene kadar, hikaye hep burada ŞEKER PORTAKALI’nda…
Ruhumuzla yenilenmeye başlamalıyız, küçük detaylarla hayatı görerek. Göz ardı ettiklerimizle başlamalı, ölmek üzere olan bir çiçeğe suyunu vermek gibi, aslolan kendimizle başlamaktır bir başkasından yola çıkmak. Hayya bena…İşe yarayacak.

ŞAM'DA KALAN YÜREĞİME....

2011-05-03T12:08:00.002+03:00

Merhaba dostlar...Türkiye'deyim geleli henüz bir kaç gün oldu...Tanımsız duygular içerisindeyim.Şamı çok çok ozledım. Son gece dönüp bir baktım geçtiğim sokaklara, terkedilmiş bir şehir gibiydi...Gidenlerin göründüğü yer. Öyle çok duaya ihtiyaçları var ki... Şam halkının gözünde korkuyu görmek oyle fena ki...Ölümü gördüm.Ölüme olan yakınlığı..
Şam halkı Türkiyeyi ve Türkiyelileri çok seviyor.
Lütfen dua edelim onlara başlarında öyle bir zulüm var ki.

SESSIZLIK..uzun suredir...

2011-04-22T20:14:00.004+03:00

Yazmaya uzanmis oldu ellerim, ozlemisim. Oyle ekranlardan izledigim yanı basimda olunca herkes kadar sessizlige burundum, kutuphanedeymisim gibi. Buralarda hava bir gunesli bir yagmurlu.
Suriye haberlerde okudugunuzu gibi, valizimiz hazir... Hayir insallah...
Arada bir internete girip siyrildigim sadece bir kac dakika...
Dostlar gun gelir buyuruz ve o el degmemis kirlara kosariz elbet..
ve cok sevdigim farsca bir sarki...

Kalin selametle...

“PAMUK YALNIZLIĞIM, KOVALAR BENİ”

2011-02-24T14:06:00.002+02:00

Hergün doğuyor güneş günüme, misafirim oluyor, bende gün içinde sayısız misafirlikler yaşıyorum. Geriye kalan tatlı bir yorgunlukla, Üşüdüm sarıldım hırkama, karnımda hafif bir açlık, açlık iyidir. Uzun zaman oldu her zamanki gibi…Annem rahatsızdı. O, şimdi iyi bende iyiyim. Sevdiğiniz insanların iyi olmasını bilmek kadar güzel bir huzur yok. Bir yandan dinliyorum “gurbete kaçacağım” şarkısını “tükenmeye” baktım kaçmışım bile gurbete ve dahası var tükenmeye değil dolmaya, dolup dolup taşmaya bana ayrılan bu sayfaları güzel güzel doldurup bitirene dek…Devam ediyorum ve edeceğim, gurbetlere kaçsam bile, insan asla geçmişinden kaçamaz.
Kansızlık yaşıyorum, üşüyorum, yorgunum, unutkanım…ilaç alıyorum, aldıkça kilo da alıyorum. Her sohbette değinip el verip geçtiğimiz önemli bir mesele oldu artık kilolar, gramlar…
Planim her hafta duzenli yazmak...Kendimi daha iyi hissetmek icin...
Pamuk yalnızlığımdan sıyrılıp yanınıza geleceğim;)
http://www.youtube.com/watch?v=sL4sYAs7ufE

Polo, Kimbap, Ramen, Uzi ve Ben

2010-11-02T14:53:00.013+02:00

Merhaba sevgili Dostlar;
Üşüyorum, pencerem yarım açık, kulaklığımdan gelen bir ses….….La Palome
Sizler için paylaşmak istiyorum. Bugün dünya yemeklerinden birkaç tanesini paylaşacağım.
Ve de deneyimlerimle:)
Öncelikle;
Polo, Türkistan pilavı olarak da geçmektedir. Arkadaşım Fila, Bizlere o özel yeteneğini sundu…Kendisi güzel Türkçe konuşuyor. İşte size polo…Tadı biraz şekerli, lakin gayet lezzetli, Yanında tuz değil şeker ilave edilmiş ayran ile tavsiye edilir.
İşte polo

Ramen;
So hae’ da Türkiye de altı ay kadar kalmış, bu süreçte Türkçe öğrenmiş, Türkçeyi aynı Korece gibi konuşuyor, öyle şirin ki!
So- hae’ nın özel çorbası, Makarnadan istediğiniz kadar alıp üzerine sosu ilave ediyorsunuz, Sosun içindekiler, Türkçe ismini bilmiyor birkaç sos, yeşil soğan, beyaz soğan ve kurutulmuş çok minik balıklar:) Balıklara dikkatli baktığınızda gözlerini bile görebileceksiniz. İlginç bir kokusu var…

Ve Kimbap;
Lina`nin guzel elinden
Yapılışını sizlerle paylaşmak istiyorum;
Kurutulmuş yosunu seriyor, yağsız ve tuzsuz pirinçleri yarısına kadar koyuyor. Sonrasında, adını bilmediğimiz iki bitkiyi yerleştiriyor, Haşlanmış ıspanak, havuç, kızartılmış yumurta. Hepsini pirincin üstüne yerleştirip çok sıkı bir şekilde yosunu sarıyor. Yosunun yapışması için, yosunun uç kesimine pirinç eziyor. Ve yemeğe hazır…
Yosununda öyle ilginç kokusu var ki. Deniz gibi kokuyor. Ve yemesi, kopması çok zor. Sadece bir tane yedim…İlginç bir yemek tarzı:)

Ve son olarak Arap Mutfağından Uzi,
İsmini Öğrenmem lazım… (tesekkur ederim yemegin ismi icin Ali kahya)
Baklavalık yufkanın arasına pilav, Pilavın içinde ; et, bezelye, baharatlar ve üzerine Antep fıstığı var, börek mi yemek mi çözemedim ama gayet lezzetliydi.

Iste boyle sevgili dostlar...

icimden sehirler geciyor, henuz gitmedigim...Bir yer var yaklasiyor iken yok olan...
Bugunum, yarinim, hayranligim, seyredaldigim...
Bugunlerde hep biraz eksigimim, beklemeye aldim duygularimi...
Kahvem soguyor, histeri okuyup bitirmem icin beni bekliyor..
Hoscakalin dostlar

Baharlar konuyor omzuma

2010-10-04T17:42:00.002+03:00

Bu sabah gözlerimi telaşla açtım, hayatımdan kaçan bir günün ellerinden tutmak için...
Ezberim bozuldu, insanı anlamak zor, unutmuşum nasılda unuttum yalan ne de kolay söyleniyormuş…
Bu uğurda hep bu uğurda ben kaybettim, bu sabah bir gerçek daha kaybettim.
Bırakalım bunu giden gitsin, yalanda gitsin yalana sığınan da…
Eyvallahım var.
Havası serinlemiş Şam’ın, aynı insanlarla biraz eksik, biraz fazla, sebepler hep aynı, şikayetler hep aynı, sonuçlarda…
Barınmak için arayışlar, bulamayışlar…İnsan evlerin içinde kayboluyor. Edilse, edebilinse küfürü hak eder… Aramak ne meşakkatli. Sığınılacak İNSANCA bir yeri normal ücretlerle bulmak, Tanrım ne zor!
Buralar oyun oynuyor.
Bense, ben de izliyorum protokolden. Öyle uzakta değilim çok da yakın sayılmam. Elim yanar güneşten çekerim elimi eteğimi. Kaparım kendimi karanlığa barışana kadar güneşle…
Affetmem zormuş, affetmek…Bak bana artık büyüyorum anne, herkes mutlu olamaz hayatta değil mi annem? Sadece büyük suçları işleyenler suçlu ya da günahkar olmaz, başkasının hayatını önemsememek de günahtır, kendini temize çıkarmaya çalışmak da…
Günaha bulaşanları temizleyecek bir deterjan var mı Anne?..
Neyi denesem ki, temizlese hatıralarımı… Affetsem sonra, sonra da unutsam…
Unuturum, Unutur…
Baharlar konar omzuma

Kor Ateş veya Cehennem…

2010-08-09T20:13:00.002+03:00

Kolayı var bu sıcakta soru sormayalım ve konuşmayalım… Öylece susalım bütün güne şahit olmanın o ağır yükünü böylece hafifletelim…

Şamdan yine; merhaba ile
İzlediklerimden bir demet;

Şam’ın Kasyon tepesinden bir akşam vakti

Şam’ın en büyük parkı Tişrin

Şam’da fuarların yapıldığı meydan, burada küçük konserlerde yapılıyor.

Babtuma…

Mola…Doğal nane ve limon ekşiliğiyle….

Tişrin Parkında Mehter gösterisi...

Şam çiçekleri

Meydan...

Suriye ve Türkiye tarih ortaklığıyla ilgili konferanstan

Biraz serinlemeli; Salihliye’de Meşhur Ebu Abdi’nin yerinden…

Süleymaniye Tekkesi…

Şimdilik bu kadar, en yakın zamanda tarihi kentlerden kesitlerle; Malula ve Tedmur (Palmira)

Sevgiyle kalin

Bu Aralar

2010-07-01T21:32:00.001+03:00

Unutmak ve alışmak ikisi de ne kadar zormuş. Büyük bir aşamayı geçtiğime inanıyorum. Hayat öylesine yoruyor ki, Neden diyorum, neden bu insanlar girdi ki hayatıma ve onlarla beraber hikayeleride. Dostlar; öyle zormuş ki doğru arkadaşı bulmak. Buldum dediğim zaman yanılmak ve pişman olmak. Şamda bir kaçış yeri gizli bir kuytu buldum, merdiven dayıyorum oraya, güzel bir yer bir dost omzu gibi.
Okudum;
Sema Kaygusuz, Yüzünde bir yer
Hasan Aycın; Esrarname
Sibel Eraslan; Balık ve Tango
Sırada Murat M. Dublorün Dilemması
Dinledim; Fairuz,ve Melihat Gülses, Murat Çelik
Bol bol; Ders çalıştım, düşündüm ve düşündüm.
Anladım ki; Sorumsuz insanlarla bir arada olamıyorum ve olmadı da.
İzliyorum; Ses İngilizce altyazı Arapça son sezon Lost;)
Gördüm; Aziz Nesin eserlerinin Arap diline çevrilmiş halini.
İşte bu ayın bende bıraktığı sözü;
“Siyah siyahtır beyaz ise beyazdır… Benim hayatımda griye yer yoktur.”
“Kalbim bana acı….”

Sevgiyle kalın…..

2010-06-08T19:30:00.001+03:00

Bir gün bir adam bir çölün ortasında bir vaha gördü.

Önce sevindi, sonra “Bu olsa olsa bir seraptır” diye düşünerek endişelendi.

Yine de o tarafa doğru koşmaktan kendini alamadı. Koştu koştu.

Siz deyin kırk dakika, ben diyeyim 40 yıl boyunca…

Nihayet varması gereken yere vardı.

Heyhat, orada gerçekten bir vaha vardı.

Serap olan adamdı.

Gökhan Özcan

“Buraya çok uzak”

2010-05-22T17:01:00.003+03:00

Eğer az önce ki yazıyı ekrandan silmeseydi, daha çok sonraları pişman olup duracaktım, samimi bile olsa da, samimiyet adına ne gerçekleri öldürüyoruz ve ne kalpler kırıyoruz.
Bu kez samimi olmaktan kaçarak havadan, sudan bahsetmeyi yeğliyorum. Havalar çok sıcak, Hayatım oldukça düzensiz, Kaçta yatıyorum ve kaçta uyuyabiliyorum bilmiyorum. Evin iki tarafı mezarlığa bakıyor ve kapıdan çıkar çıkmaz ilk onlarla selamlaşıyorum.
Toprak ve beyaz mermer, yanıbaşım da, ölümün sessizliği….Geceleri öylesine sessiz oluyor ki. Ölmüş gibi yapıyorum. Şam’ da her gece ölüyorum.
Karanlığa gömüyorum bedenimi… Sessizce terk ediyorum dünyanızı…
Beni etkileyen üç yer görüyorum.
Üç kere tekrar ediyorum “buraya çok uzak” , “bana çok uzak, “ ben ne kadar uzağım”
Dostluğa, aşka ve gerçeğe.
Her gün emaneti gezdirdiğim sokaklar kandırmıyor beni, Beşiktaşlı Yahya Efendinin huzuruna gitmek kadar huzur vermiyor hiçbir şey.
İstanbul gibi kokmuyor şehirler.
Dostluk, olmadığına inandığım bir kavram, (durduğum yerde)
Kurallı arkadaşlıklardan ve soytarı gülüşlerden, maskelerle örülmüş duvarlardan…
Sığındığım sadece bir yer var.
Bu günlerde, bu haftalarda ben bile bilmiyorum, uçurtma ne halde...

Ve zaman kara delik misali her an geçmiş olacak anımı koparıp alıyor benden daha hiçbir şey yapamadan.

Yürüyorum,
İzliyorsun,
Gitmenin en güzel yanını sende, bende çok iyi biliyoruz.

\

2010-05-16T15:32:00.000+03:00

Kuş olur giderim...

2010-05-04T12:14:00.003+03:00

On günlük dolu dolu tatilim bugün sona erdi:(
Ve Kuzenim dünya evine girdi, bilgisayarım servise gitti, hiç ders çalışamadım!
Neyi özlediysem yedim içtim, nasıl özlemişim, verdiğim altı kiloyu almaya niyetlenmiştim ki; tatil bitti...
Bu Akşam saat 20.00 da yola çıkıyorum.
Şama doğru...
Sağlıcakla kalın dostlar.

Olabilirlik

2010-04-08T01:33:00.000+03:00

Olmak istediğim bir yer, olmak üzere olduğum bir yer, olduğum bu yer....

UYURUYANIK

2010-03-30T13:07:00.000+03:00

sana uykular taşıyacağım deliksiz
süslü kahvaltılar gibi
kahvaltısız sabahlar
seni uyandırmanın en güzel yolunu bulup
kıyamayacağım uyandırmaya
kimse görmüş değil henüz
bir meleğin nasıl uyuduğunu ama
hala benzetiriz
bir meleği
bir güzelin uykusuna
ama sen melekler gibi uyuma
melekler gibi uyan
tam da çağla zamanında baharın
gözünün sürmesini yüreğime akıtman
bir uykunun en güzel yanı
seninle uyanmaktır
senden uzak bir uykuyla
kandıramıyorum hiçbir geceyi.

Yılmaz Erdoğan

Özlesen mazi, özlemesen olmaz!

2010-03-19T15:36:00.003+02:00

e-Özlemek, ağır bir yük!
a-Zamana ve kişilere göre değişir.
e-Nasıl?
a-Mesela ben, ben hiçbir zaman hayalini kurduğum bir dünyayı özlemedim.Kurduysam bir hayal, orada hala biliyorum.
e-Bende, hep geçmişten gölgeleri özledim.
a-Neden gölge ve nasıl gölge?
e-Gelecekle örtüşmediği için şahıslar! Kişiler değişir, zaman değişir geçmişte çok sevdiğin bir insanla gelecekte karşılaşmak
istemeyebilirsiniz.
e-Özlem, neye olmalı?
e-Özlemin içinde hep sevgi olur mu?
a-Belki biraz, sevmesek bile özlediğimiz olur.
a-Kötü bir zamanda bile sırf ışıkları güzeldi diye o anı özleyip tekrar yaşamak isteyebilirsiniz?
e-Işıklar mı?
a-Bazı Şehirlerin ışıkları öyle güzeldir ki, görüntünün bütün halini beynine kazırsın.
Şehirler böyle sevilir.
Gece olur, belki yalnız kalmışsındır, kandırılmışsındır, kaybetmişsindir. Herşey olabilir.
Hava soğuktur, sesin, telaşından titrerken...
Işıklara aşık olursun. Şehri süsleyen, büyüleyen Işıklar.
.....
Şimdi neyi ya da kimi özleyeceğimi bilmiyorum.
Kimi özlesem yok, Kimi sevsem....
e-Bazı insanlar bir yere ait olmadan sevemezler...Sen böyle değilsin.
Senin ruhun fırtına ve ne yapsın sana rüzgar.
Fırtına dans edeceği yelkenliyi bulacaktır sonunda...
-Özler mi onu?..-Bilmiyorum...
a-Bende...

Uçurtma; pembe gözlüklerini bu ay çıkardı.

Halep, Humus, Hama

2010-02-23T18:41:00.011+02:00

Halep Kalesi

Su degirmenleri- Hama

Kilisenin icinden- Humus

Emeviye cami

Ortodoks kilisesi- Humus

Emeviye cami Karsisi- Halep

Sigindigimiz cami- Halep

Halep Kalesinden -Halep

Sevgili Dostlar;
Sınavlardan sonra ki dört günlük tatili değerlendirmek için, ev arkadaşlarımızla beraber Halep gezisi yapmaya karar verdik. Sırt çantalarımızı alıp gece 00.00 otobüsüyle 4 saatlik süren yolculuktan sonra Halepe vardık. Konaklayacağımız evde biraz dinlenip, kahvaltı yapıp çıktık. Meşhur Halep kalesine doğru yol aldık, çok fazla turistin ilgisini çektiği için epeyce kalabalıktı.Suriye de bir kaç kale paralı, Halep kaleside bunlardan biri. Kale 1000 yıllık maziye sahip...
Kalenin harika bir manzarası var. Bütün halep tüm çıplaklığıyla gözlerimizin önündeydi, Kaleyi gezerken yağmur yağmaya başladı. Kaleye sığındık. Üstümüz başımız battı tabi. Bir saat önceki kalabalık bir anda yok oldu.
Suriyede ki birçok yapı, Bizans, Emevi ve Osmanlı eseri, Kale bizans yapımı, sonradan Osmanlı devleti eline geçmiş. Bizans; esirleri, asileri hapsetmek için küçük küçük odacıklar yapmış. Bazı odalar o kadar küçük ve dar ki, bir
kişinin ayakta dimdik durmasının imkanı yok. Bozuk Türkçesiyle birkaç çocuk takıldı peşimize, kendisinden rehberimiz olmasını istememize rağmen, Peşimizde dolanıp durdular. İlginç işgenceler hikayeleri anlattılar, hayal gücü işte.
Kale gezimiz yağmur sebebiyle erken bitti. Aslında anlatacak çok şey var:)
Kaleden çıktıktan sonra kapalı çarşıya girdik. Cuma olması sebebiyle bir kaç dükkan açıktı. Bir kaç şey aldık, bu sırada yağmur da dinecek gibi değil, Ayaklarımız hep ıslandı hava da buz gibi...
Bir yere gitmek şart ama nereye? Uzun bir süre düşündük.
En iyi fikir camiye gitmekti. Kalenin karşısındaki camiye sığındık,
(Ayaklarım buz gibi ve bir de üstüne üstlük üşüttüm. Karnım ağrıma başladı:(
Kapalı çarşının içinden aldığımız yanık salep ne içimi ısıttı ne de ellerimi.Caminin içi de sıcak değil, Köşeye bir yere çekildim.
Caminin bayanlara ayrılan kısmı temizdi, Hayret!
İçeride Selahattin Eyyubinin oğlunun ve akrabalarının kabri vardı. O kadar Üşütmüşüm ki, çıkmaya yakın farkettim.
Neyse yağmur durdu hava açtı.Caminin imamı Caminin ve kalenin tarihini anlattı, Caminin mihrap kısmında on farklı renkte
mermer vardı, on farklı ülkeden getirilmiş, cami 800 yıllık tarihe sahip. Camiden bir de yer altı tüneli var. Tünel, kaleye uzanıyor.
Sağolsun Caminin imamı, bilgilerini bizden sakınmadı, anlattı ve anlattı...

Yakın mesafede Emeviye cami'ye gittik. Burada Zekeriya A.s kabri var. Dua ettik, Bu cami daha sıcaktı:) Biraz daha iyi oldum, Güzel bir cami, Şamdaki Emevi Camiye yapım olarak çok benziyor. Akşam olmak üzereydi, eve gitmik üzere atladık taksiye.
Bir sonraki gün Halep sokaklarını ve Büyük kapalı çarşıyı gezdik. Esnafın bir çoğu Türkçe konuşuyor(ticaret bu)...
Bizi dükkana çekmek için -Gel abla gel, deselerde, Alabileceğim pek fazla bir şey yoktu. İnciyi çok sevdiğim için, İnci kolye aldım. Esnaf kendi kendine pazarlık yapıyor. Sabit bir fiyat yok. Devamlı iniyor, Almak istemiyorum demenize rağmen:)
Bir sonraki gün için Humus'a gitsek mi gitmesek mi diye düşünürken, Kendimizi Humusta bulduk. Humus, Şam ve Halep'e göre daha küçük, yine diğer şehirlerde old. gibi hem Kale hem de kapalı çarşı vardı. Kapalı çarşıya gittik, Halid Bin Velid Camisine gittik, Sahabeden Halid Bin Velid'in kabri bulunuyordu, Ordan çıktıktan sonra tarihi bir kilise varmış, Oraya gittik. Kilise görevlisi
Bizimle çok ilgilendi ve Hazreti Meryem'in Hz.İsa'ya verdiği, Kemeri gösterdi. Kilisenin olduğu mahallede, Müslümanlar ve Hristiyanlar huzurla yaşıyorlarmış, Zaten kilise ve cami yanyanaydılar. Biraz Konuştuktan sonra, Ziyaretimizden çok sevindiklerini söyleyip bize tütsü hediye ettiler.
Ordan yolumuzun üstü ikinci kiliseye gittik, Bu kilise diğerine göre daha sadeydi.
Çıkışta, Bir Hristiyan gençle konuştu arkadaşlar, malum benim arapçam daha gelişme aşamasında:) Din Bilgisi çok genişti, Hristiyanlıkta yanlış anlaşılan bilgileri, anlattı, Kuran'dan bölümler aktardı. Kurandan Bir çok ayeti ezbere okudu, İslamiyetin son din olarak kabul ettiğini de ekledi, Uzun bir konuşmanın ardından, oradan da ayrıldık. Biraz dinlendikten sonra üçüncü şehre Hama'ya geçtik, Hamanın su değirmenleri çok meşhur.Dört adet değirmen vardı. Çalışıyorkende görmek isterdim. Bu değirmenler kaç yıllık bilmiyorum, Bazıları sergileniyor, Bazıları yeni yapılmış.
Değirmenlerin arka sokakları çok eskiden kalan evler var. Onarımdan geçseler de, Dar sokaklar, Sokakların üstüne yapılmış köprüler, köprülerin üzerine yapılmış evler çok otantik.
Hem resim sergisinin, Hem resim dersinin verildiği bir küçük sokak var, Çok güzel resimler mevcut, Eğer buraya gelme fırsatınız olursa mutlaka gezin derim.
ve Şam, Özleyeceğime inanmama rağmen özledim, alıştığımdan olsa gerek ama Türkiyeciğim seni çok daha özledim. Sen de beni özle.
Geziden notlar;
* Gezerken kendinize iyi bir rehber ayarlayın. Tarih bilgisi derin olursa daha iyi. * Haritanızı yanınızda bulundurun.
* Sabırlı arkadaşlarınız olsun:)
* Hava durumu bilginiz mutlaka olsun,
* Bazı taksicilere güvenmeyin.
* Eğer Halepe gelirseniz, kaliteli bir turla gelin. Geçmişe döndüğünüzde daha iyi anılara sahip olursunuz.
* Fotograf çekmeyi ihmal etmeyin.
* Gördüğünüz ilginçliklere şaşırmayın, bütün dünya bunlarla dolu...

Ve ben tarafsız kalamadığım bir yazı yazdım. Bu geziden öyle çok şey öğrendim ve öyle şeylere şahit oldum ki, abartıp biraz daha; anlatsam kitap olur:) diyerek affınıza sığınıyorum
İşte uçurtmanın üç günlük tatili; yorucu, yoğun ve yollarda geçsede, öğrendiği şeyler, çektiği fotograflar güzel bir anı olacak.
Sevgiyle kalın dostlar...

Ozlemisim....Blogumu!

2010-02-09T13:12:00.003+02:00

Dostlar, ev ariyorum, cumartesi gunune kadar bir ev bulmam lazim ve bu hafta kur sinavim var...
Dularinizi eksik etmeyin,
Yazicaklarim zihnimde birikti...Cok yakinda burdayim (dilerim)

SAM` DA ISLANMAK

2010-01-26T12:03:00.003+02:00

Yagmur yagiyor, rüzgar esiyor, arap küçük kiz camdan bakiyor:)
Küçük arap kizi oyun oynamak için yagmurun durmasini bekleye dursun....
Semsiyeyi hiç sevmedim, tasimayi da hiç beceremedim, hep bir yerlerde unuttum. Geri dönülmez yerlere üstelik, kurumayi göze aldim hep...

Yagmuru hepimiz severiz ama üsütecek kadar degil:)

Yagmur ve üsütmek deyince, Kartal Tibet'in Bos Çerçeve filminde yagmurda islanip
ölmesi geldi aklima(aglamistim da üstelik)...
Bir yerlerde sakin yagmurda islanmayi seviyorum falan demeyin, Öyle bir islanirsiniz ki; kururken akliniza, bütün sehre yagmur yagarken islanan bir kaç kisiden birinin de neden kendiniz oldugunu düsünürsünüz, bu düsünceyi sevmedim.Islanmak mi, tekrar düsünebilir miyim?
Bir de benim gibi hep yaya olarak devam ettiyseniz hayata, birileri arabayla mutlaka yikamistir.
sizi, üstelik bulanik yagmur suyuyla ve de benim gibi küfür edemeyen birsiyseniz, çiglik atmanin tam zamani. Gözlügüme bulasan su damlaciklari için gözlügümü çikardigimda tüm hersey nasilda degisiyor. Tüm seyir yavasliyor, Küçük arap kizi camdan ayriliyor. Yagmur diniyor, otobüs geliyor.
Evin kapisi içerden açiliyor. Sicak bir sahlep avucuma konuyor...
Damien Rice eþliginde yeniden okuyorum yaziyi...
Yagmuru seviyorum, çünkü; ardindan gelecek tüm çünkü cümlelerini sevdigimden.
Ve Cansuyu; yorumun benim için çok mutlu etti, tesekkür ederim. Hayallerimi tekrar gözden geçirip saçma buldugum bir anda okumuþ olduðum için. Insan is tecrübesini yasadiktan sonra, bir çok seyi daha net anlayabiliyormus. Olmak istedigimi oldugum zaman mutlu olacagim
Degistirmem gerekiyordu gidisati, harita benim elimdeydi, Kalbimden geçen yerler vardi, ve isimler...
Engeller görünmez olmasa da.
...Japon güzeli Yuko, bu ayin sonunda japonya'ya dönüyor, birbirimize o kadar alismisiz ki...
ve Sinifa bekledigim Koreli geldi hem de Seul'den:) bunun ne demek oldugunu yakin arkadaslarim çok iyi biliyorlar;) sinavlarda basladi üstelik, hayat burda çok hizliymis bunu ögrendim.

Anneciðim bu yaziyi okuma ihtimalinin ne kadar düsük olduðunu biliyorum ama küçük kizin seni çok özledi....
Harfler icin uzgunum:(

Bunun adini bulamadim...

2010-01-19T11:37:00.002+02:00

Yarım saattir ekrana öylece bakıyorum, yazıyorum yazıyorum sonra ardından beğenmiyorum ve siliyorum
Yazmaya ara verdiğimden olsa gerek, Bugünlerde sadece dersler için elime kalem alıyorum.
Özel yazdığım hiçbir şey yok.
Nerden başlamalı bilmiyorum.
Yeniden öğrenci olmak farklı bir duydu, bir süre çalıştıktan sonra öğrenciliğin kıymetini anlamış biri olarak şu anda sadece derslerimi düşünüyorum, ahh evet gelecek kaygılarının ağına bende düşsemde' düşünmemeye çalışıyorum, An'ı değerlendirmek adına!
Sınıfımda çeşit çeşit renk var; Dünyanın her yerinden insan var, Dil okumak için yerini yurduna terkeden benim gibi nicesi, başlarda biraz tebessüm sonra çat pat ingilizce derken şimdi daha iyi anlaşıyoruz. Arapca cok zengin bir dil, dergi metinlerini cevirmekse saatlerimi aliyor:)

Bir yerin çayına alıştıktan sonra herşeyine alışabilirsiniz dostlar, Çayını sevmelisiniz bir kere...
ÇAYINI SEVMEK ADINA; sonuna kadar içiyorum, soğusa bile...Sevemedim...
Bazen sanki yıllardır burdaymışım gibi hissediyorum, geçmişim bir hayalden ibaretmiş gibi,
Bazen terketmeye her an hazırmışım gibi, sonra duruyorum, nasıl olduğunu bilmesemde hala vaktin
gelmediğini anlıyorum.
Bu bendeki gitme hali, son durağına gelmeden uslanmayacak.
Iyi haber tasiniyorum baska bir eve...Iyi dileklerim var herseye dair...

ASURE; olsada yesem...

2010-01-07T12:06:00.003+02:00

Emevi caminin arka sokaklarin da yorgunluktan olunceye kadar gezdik, birbirinden ilginc fotograflar cektim. Burada o kadar cok sasilacak sey var ki ve hepsini sizlerle paylasmak istiyorum ama bilgisayarim iki haftadir oylesine nazlaniyor ki; cikarmadigi sorun kalmadi. Ben de ona kustum ve sigara kokan internet cafenin yolunu tuttum, cok kisa sure sonra dostlar sizlerleyim, sanirim:)

Aksami beklerken

2009-12-29T17:01:00.001+02:00

Oylesine huzurluydu ki, sanirim bunun bir tarifi yok
Emevi camisinin avlusu

SAMdan sizler ICIN

2009-12-28T12:09:00.004+02:00

Kasyum:) tepesinden bir goruntu...Yakinda daha cok fotograf ekleyebilecegim...cafedeyim ve harflerin yerini klavyede bulamiyorum:)

AŞK

2009-12-22T11:09:00.000+02:00

Soğuktan eliniz ayağınız uyuşmuş bir halde eve geldiniz
ve hemen sobanın yanına sokuldunuz.

Isınmak için sobanın yanına sokulduğunuz andan itibaren,
her geçen dakika sobadan biraz daha uzaklaşır ve en sonunda odanın,
sobaya en uzak köşesine oturursunuz.

İlk dakikada sizi rahatlatan, huzur veren ateş; yavaş yavaş canınızı sıkmaya başlamıştır. Önce üstünüzdeki kazağı çıkarır, daha sonra evdekilerin bütün itirazına rağmen, pencereyi hafifçe aralamaya kalkarsın.

Aşk da böyledir işte.

İ.TENEKECİ

Çok beğendim, sizlerle de paylaşmak istedim, çoğalması adına...

ALIŞMA ALIŞTIRMALARI (1)

2009-12-20T20:34:00.003+02:00

Gezdim; Şam’ı
Okuyorum; Fusulet’i ama ara verdim, Olasılıksız elimde,
Alışmaya çalışıyorum; Erken uyumaya ve erken kalkmaya, düzenli bir hayata
Sonunda; Avea’ dan kurtuldum:) artık MTN Syrie hattım var. Eskisi kadar ne aranıyorum ne de mesaj geliyor. Tebessüm, teşekkür ederim mesajların beni çok mesut ediyor.
Öğrendim; Benzinli soba nasıl yakılır ve nasıl söndürülür. Çok kolay:)
Dinledim; Kimi dinlediğimi bilmeden
İzledim; Gün batışını…
Özledim; Dostlarımı ve ailemi
Tırmandım: Kasyum tepesine, erbain yerine…
Sevindim; Ramen bulabilmeme
Bir plan; Perşembe günü Basra’dayım
Not:
2012 filminin afişini görüyorum, aklıma geliyorsunuz, o gün yaşadıklarımız, film sonra ki yorumlarımız, dönüş yolumuz veee en eğlenceli olanı alışverişimiz:)

Bambaşka bir dünya sanki burası, başka bir boyut, henüz kendi başıma dışarıya çıkmayı başaramadım, uslu uslu ne deniliyorsa onu yapıyorum, ev arkadaşlarımın bir tanesi dışında hepsi benden küçük ama benden daha fazla deneyimleri olduğu için evin en küçüğü gibiyim, bakkala falan gidiyorum:) üzerime sorumluluk almamak çok rahatlatıcı.
(Sevgili dostlar; maalesef blogger, facebook, youtube, sitelerine ulaşamıyorum, bu sebeple yazılarda aksaklıklar olabilir. Hoş görün;) )

Alışmak ne zorlu bir süreç, çayına, havasına, suyuna, insanına, seslerine, görüntüsüne…
Alışmak için rüyalarımı bile anlatmıyorum sabah olunca,
Alışmak için, beni benmişim gibi gösteren kalıpları sıyırıp çıkarıyorum,
Alışmak için ne varsa beni eskiye bağlayan kategorize ediyorum yalnızca ben istediğimde ulaşacağım onlara, hatıralarım ben istemeden beynime hücum etmeyecek, ben istemeden dilime dolanmayacak(idi)…
Ama, mesela
Cat Stevens- Wild Word dinliyorum aklıma geliyor,
Başarılı olamıyorum:(

Yeniden başlıyorum, alışma alıştırmalarına…
Ama…
Ooo baby baby wild word

Uçurtma Şam Semalarında...

2009-12-15T14:35:00.003+02:00

Dar sokaklar yüreğimi daraltmasın…
(İstediğin oldu dedim kendime, istemiştin ya…)

Bu yazıyı dağdaki evimde yazıyorum... Dağ dediklerinde benimle dalga geçiliyor zannetmiştim ama değilmiş, hakiki bir dağ da barınıyoruz. Burada ki evlerin hiç biri birbirine benzemiyormuş. Gerçekten de öyle, farklı dokulara ve mimariye sahipler…
Eve gitmek için dağa tırmanmak zorunda olmak kötü diye düşünürken, ulaşımın kolay olması bu yükü hafifletiyor. Sonra insanları çok rahat, pek kavga gürültü, tehlike yok, herkes kendi derdinde, dil bilmediğim için sadece şu anda bakıyorum, izlemek de gayet güzel…
Sadece Suriye halkı yok, çok çeşitli insanlar var, hristiyanı ve müslümanı da gayet uyum içimde yaşıyor-muş.
Mistik bir de havası var, sanki gökte melekler nöbet tutuyor, Mübarek insanları ziyaret ediyoruz, her yerde İran’lılar var ve sürekli gözyaşı döküyorlar, bense duygulanamadığım için kendimi sorguluyor ama yok istesem de…
Şu anda sokaktan çocuk sesleri geliyor ama ben ne dediklerini anlamıyorum. Ne diyeceklerini kendi dilimde hayal ediyorum, okul telaşı işte:)
Aslında aktarmak istediklerim çok fazla ama hazırlanıp çıkmam lazım:)
Dostlar, sizi önemsiyorum. Yüreğinize iyi bakın, üşütmeyin ve yüreğinizi üzmelerine izin vermeyin.

Şu anda bilmediğim sebeplerden dolayı, fotograf ekleyemiyorum:(

Gidiyorum Buralardan

2009-12-03T23:24:00.004+02:00

Çok sevgili okuyucularım, izleyicilerim ve arkadaşlarım;
Fark ettiğiniz üzere çok fazla yazı yazamıyorum, mazeretlerim var. İlkokul çocuğu gibi bunları sıralamayacağım elbette ama ayrılık mı demeli, benim de tam olarak kavrayamadığım bir yol ayrımındayım. Yazmaya devam etmek istiyorum.:)
Sizleri bırakmak istemiyorum.
Eğer olursa uzun bir yolculuktan sonra bambaşka bir coğrafya da, farklı bir kültür içinde etrafı meraklı gözlerle izliyor olacağım. İzlenimleri sizlere düzenli bir şekilde aktarmak isterim.
Bana dua edin, beni yalnız bırakmayın bu yaban ellerde..
Dün yeni yaşıma bastım, değişen bir şey yok...Herşey aynı, deniz aynı, hava aynı, ben aynıyım.

2009-11-26T14:10:00.004+02:00

Bayramınızı kutlar nice bayramlara ermek dileğiyle...
El öpenleriniz çok olsun:)
Sevgiyle kalın

Sevmiştim de üstelik;

2009-11-23T22:25:00.002+02:00

Bu şehri ama hikayemin ve hayallerimin peşine düşüyorum.
Bir adım attım bakalım neler beni bekliyor.

MOMO, Bana bir kanepe lazım:)

2009-11-14T20:09:00.005+02:00

Kabalcı kitapevinden baskıya hazırlanmış, çevirisi de gayet güzel. Büyük bir iştahla elime almıştım, şu anda da bitirmiş bulunmaktayım:)
Aslında tam olarak hangi bir yerinden bahsedeyim pek kestiremesem de, Bir kaç cümleyle bahsetmek isterim.
Yaş aralığının ya da çocuklara özgü olmadığına inanıyorum, beslendiği konu itibariyle, bütün yetişkinlerin okuması gerekiyor. Betimlemeleri ve aksiyonuyla, hayal alemim de taze bir yer edindi.
Zaman ile ilgili büyük bir dünyanın içine seyre daldırıp, ardından tatlı uykusundan uyandırılan küçük bir çocuk gibi kalakaldım. Bütün bu postmodern dünya bakışını ardımda bırakarak, MOMO'nun arkasında uzun bir yolculuğa çıktım. Bu yolculuk da kimler ya da neler yoktu ki?
Mücadelesini yaptığım ve yanlış algıladığım pek kıymetli ZAMAN üzerine düşüncelere daldırırken, yargılarım yer değiştirdi.
MOMO'nun çok bilge sözleri yok, sadece insanları çok güzel dinliyor.
Dinlerken de aslında sorunların çözümlerini buluyor, hiç bir şey söylemeden üstelik. Aslında etrafımızdaki insanlara çözüm önermek veya tavsiyeler de bulunmak yerine bazen sadece dinlememiz yeterlidir.
Momo, yaşamaya başladığı antik tiyatro da her gün onun için oyun oynamaya gelen çocukları, hayal dünyasının engin denizine yolculuğa çıkartıyor. Yaşadığı şehirde yavaş yavaş değer kazanmaya başlarken, bir gün bir berberin içinden geçirdiği can sıkıntısıyla, serüven başalıyor.

Kitapta simgelerin vermek istediği mesajı kanepeye uzanıp tavana öylece bakarsam ve üzerinde biraz kafa yorarsam, daha iyi yorumlarım ve hazmederim gibi...
Ve Momo;
Çok yıllar önce okumadığım için, geç kalmışlığıma hayıflandığım bir kitap

Özellikle zamanı olmayanlara, bir çok işe yetişemeyenlere, işlerini yetiştiremeyenlere tavsiye ederim.

2009-11-13T21:44:00.003+02:00

Yaşına hürmeten senin ey dünya

Demedim bir şey, yaptıklarına

Kaldırmadım elimi karıncaya

Deme sakın, o yerde

Yerdeyim ben de.

İ.Tenekeci/ Ağır Misafir

91 cm

2009-11-10T11:28:00.000+02:00

Bir umut, Bir şarkı

2009-11-03T13:41:00.005+02:00

Gör; Karın yağışını
Oku; İhsan Oktay Anar- Puslu Kıtalar Atlası
Git Tüyap kitap fuarına
Konuş; Islak imzayı
İç; Nar çiçeği çayı
İzle; Shinobi
Ye; Mandalina(c vitamini)
Sev; Bir kediyi
Sarıl; En sevdiğin arkadaşına
Oluştur; Kasım ayı için özel bir plan
Şükret; Özgür olduğun için
Yap; Sende bir iyilik
Bağış yap; Kurban bayramı için, hayır kurumlarına
Giy; Kışlıklarını, eldiven ve atkı
Terket; Kötü bir huyunu

Bir teklif...

2009-11-01T19:00:00.000+02:00

Okuyup, üzerinde konuşmaya ne dersiniz?

Safran Sarısı Sayfalar...

2009-10-29T00:20:00.005+02:00

Uzun bir vedaydı, aslında parça parça her gidişim. Gidişlerimdi en büyüğünün parçası, her birinde bir prova. Alıştırmaydı, ben aslında gidiyorum. Gidiyorum bir gün bir daha dönmemesine...
Gidiyorum, yoluma çıkan bütün taşlara veda edercesine.
Her zaman otobüse bindiğim durağa son kez çıkmak...
Karnımı doyurmuyor lokmalar ve kelimeler ikna etmiyor.
Bir şey bekliyordum, korktuğum bir şeyi...ikna olmak...
Oysa niyetimin ta kendisi gitmekti. Ben hep giden oldum, ardımda bıraktım hep, sevdim gitmeleri, kolay ve daha az acıyordu içim.
Oysa öyle değilmiş, gidenmiş en çok üzülen.
Tanıdığım insanların yabancıya dönüştüğünü, yıllar sonra geri döndüğümde anladım. Aslında zamandı yok eden.
Zamandı bizi el gibi gösteren...İkinci çayı teklif ettiğinde çekinerek hayır demendi...
Değişen neydi ki? Sadece rakamlar değilmiş, neler değimiyormuş ki.
Değişkenlikle takas etsem, neyim var ki?
Üşüyorum, hırkamı alıp üstüme, biraz daha uzaklaşarak gitme fikrinden...

Uyku tutmuyor beni bu günlerde...
Gök gürlüyor, yorganın altına saklanıyorum, yağmur yağıyor, yıkıyor kirlerimizi...Böyle geçiyor günler işte, buralardaymışım gibi sorsanız aslında nerede olduğumu hiç bilmiyorum.
Safran Sarısı Sayfalarda mıyım?..

Neden Olmasın!

2009-10-26T22:26:00.003+02:00

Aklıma bir sürü fikir geldi, işine yarayan kullansın diye, yeni mesleğim fikir babası olmak:)
- Belediyecilik özelleşsin!
* Daha güzel bir yaşam için!
-Yeni bir fon oluşturulmalı, Dış cephe boyası olmayan hiç bir ev, apartman kalmasın! Bunu istemem tamamen görseller için.
-Trafikte küfür edenlere de ceza verilmeli:) işitseller için:)
- Eski isimleri yaşatma derneği açılmalı ve eski isimlerle ilgili medyada yayın yapılmalı:)
- Zamanı az olan çalışanlar için çok çok pratik ve leziz ev yemekleri kitabı yazılmalı:)
- Kendi kendini temizleyen camlar üretilmeli, cam silmek derdine SON!
- Geri dönüşüm şehrin her yerinde bilinçlice yapılmalı, yani her sokakta mutlaka, kağıt, plastik, cam kutuları olmalı, halk bilinçlendirilmeli.
-Malum H1N1 virüsü ortalıkta ve daha nice hastalık, sokaklardan el yıkama merkezleri oluşturulmalı, Musluğa ve sabun fışkırtan şeylere dokunmadan elin hareketini algılayan temizleyiciler! İşte bunu sevdim!
- Kablosuz ağın radyasyonunu azaltan cihazlar bedava olsun! Kullanımı kolaylaşsın,
- Telefonda konuşmak zararlı old. için belli bir zaman sonra konuşmayı kesen telefonlar olsun! Yeter artık babında:)
- Çok farklı bir sağlık tarayıcısı, Sizin vücudunu tarayıp hangi besini, vitamini almanızı beş dakika da söyleyen aletler çıkarılmalı ve halkın kullanımına sunulmalı..
İşte bunlar olabilir. NEDEN OLMASIN Kİ!

"Zümrüdüanka' nın Yokluğunda"

2009-10-22T00:14:00.000+03:00

" Kaf dağları uzar gider, Ve her yolcusuna bir Zümrüdüanka gerektir." *

Gerçekte başaramadığım ama içimde gerçekteştirmek istediğim bu, yolculuğun henüz başındayım ve bir şeyler eksik farkındayım.

*Osmancık- Tarık Buğra

Ey Grip!

2009-10-20T23:19:00.008+03:00

Havalar soğudu, yağmur, çamur derken.Kış hastalıkları misafirimiz olmaya başladı.Kış hastalıklarının en popüleri, üst solunum yolu enfeksiyonu, bir de influenze( grip), İkisi de birbirine çok benzer ve birbirinden beter...
Şu anda çevremde nüfuz eden sevgili grip, bünyemi elde etmek için yoğun uğraşlar içerisinde.
Bende boş durmuyorum,limon suyu, biberiye çayı, zencefilli şeker:)
Aklıma ne geliyorsa, onu yapıp içiyorum. İlaçlı tedaviden yana olmadığım için tedavim uzuyor ancak bağışık sistemim kuvvetleniyor. En azından bana öyle geliyor. Sevgili hemşiremiz benim ilaç kullanmadığımı bildiği için sadece öperek ayakta tedavi ediyor. Canım benim, onun için nazlı bir hastayım ben;)
Havadan sudan yazı yazmaktan, amacıma gelemedim bir türlü;)
İşte hastalığın yan etkisi, yazacaklarımı toparlayamıyorum, bir türlü aklımdakileri, ekrana geçiremiyorum. İşte hastalık böyle bir şey.
Valhasıl, ben iyi olunca görüşürüz, çok kötü değilim ama daha iyi olucam!
aja aja fighting (pes etmek yok!)

Med - Cezir

2009-10-15T19:48:00.004+03:00

Hayatta olmanın ve hala nefes alıyor olmanın o kadar ince ayrıntıları var ki. Bu gün bunu çok düşündüm.
Eminönüne geçtim oturdum bir yere, öylece insanları izledim, gördüğüm herkesin bir amacı vardı. Kuşlar dahi yem kapmak için Yeni Caminin önünde mücadele içerisindeydiler. Kapalı çarşı, Bilindik kokusuyla buyur ediyordu ve yine benzer manzaralar vardı.
Garip bir şey daha oldu sanki ben ilk kez kapalı çarşıya geliyordum. Tarihi dokusunu, eskidiğini, tabanında ki çatlaklıkları, bu kadar renkli ve yalancı bir dünyaya sahip olduğunu hiç farketmemiştim. Hep geçer giderdim, anladım ki "Her şey eskiyordu"
Çok yalancı bir dünyada yaşıyoruz, saçma sapan şeylerle oyalanıp duruyoruz. Her esen rüzgar önünde savrulup duruyoruz. Hakikati unutuyoruz".

VE
Komşumuz İbrahim Canan Bey vefat etti, kendisi ile hiç unutamayacağım hoş bir de hatıram vardı. Allah rahmet eylesin, sizler de lütfen dualarınızı eksik etmeyin.

"Bu gün böyle bir gün. Yaşamayı ve ölmeyi düşündüm...
Gitmeyi düşündüm, kalmak zordu çünkü."

Bayan "ZE"

2009-10-12T21:46:00.004+03:00

Bu gün benim için çok önemli olan bir dostumdan bahsedicem;
Tanışmamız bundan üç yıl evvel yine içinde bulunduğumuz aylardan birine rast gelir.
O ilk karşılaşmamızı hem benim açımdan hem de onun açısından okumanız mümkün eğer o bu yazıyı farkeder de yorum yazarsa=)
Elinde kalınca bir kitap vardı...
- Ne okuyorsun diye sormuştum, böyle miydi? Sanırım böyle başlamıştı.
Ben ablası rolünde girmiştim hayatına, o da benim can kardeşim.
Bunu böyle görmem onu daha çok sevmeme sebep oldu.
Kışın soğuğunda konuşmak, dertleşmek, karın yağmasını seyretmek için bahçeye çıkıyorduk. Yalnız kalabileceğimiz tek yer orasıydı. Üşüdüğümüzü bile bile ikimizde birbirimize bundan bahsetmiyorduk.
Kalabalık da yaşamanın zor şartlarını bilirsiniz.

Zeki ve ince esprileri, doğru tesbitleri, yardımları, bulaşık yıkaması:), sakarlıkları hepsi hepsi gözümün önünde. Daha nicesini yaşadık değil mi?
Canım kardeşim seni çok seviyorum. iyi ki varsın.

"PÜF" üdük Noktalar

2009-10-11T16:53:00.005+03:00

Fotograf, geçmişten günümüze, hayatımızda ki değerini hiç kaybetmedi. Hatta neredeyse her kesimden insanın hobisi arasında.
Fotograf çekmesini seviyorum ama kursuna gitme fısatım olmadı diyorsanız, size enginn! tecrübemden=) bir kaç maddeyle yardımcı olmak isterim.
*Öncelikle elbette bakımı yapılmış bir makinanızın olması lazım; temiz olması, pilinin dolu olması, hafıza kartının takılı olup olmaması gibi. Başıma gelen talihsizliklerden biliyorum, bunlar önemli sorunlar.
* Çekim için çıktığınız vakit, ışık büyük bir öneme sahip, öğle ışığına maruz kaldığınız takdirde, fotografınızda patlamalar olabilir. En güzel vakit ikindi ya da sabahın parlak ışığı
* Kompozisyon oluşturmak önemli, illa bir şeyler anlatmamalı ama neyi vermeye çalıştığınız belli olmalı, insana hoş duygular vermeli.
* Fotografınızda doğal çerçeveler kullanmanız fotografınızı destekler. Örn; Ağaç dalları arasından çekilen bir boğaz manzarası,
* Her daim ışığı arkanıza alın, böylece daha kaliteli fotograflar yakalamış olursunuz.
* Farklı bakış açılarını yakalamaya çalışın,
* Fotograf makinanızın özelliklerini iyi bilirseniz daha çok nimetinden faydalanırsınız.
* Eğer modelle bir çalışma yapıyosanız, modelin kolunu, ayaklarını kesmeyin, kompozisyonu yarım kullanmayın.
*Gece çekimlerinde "flash"dan ne kadar az faydalanırsanız o kadar iyi
* Eğer bu işi seviyorsanız, fotograf dergileri okuyabilirsiniz.
Sanat kitapları, sergiler, fotograf siteleri size yadımcı olabilir.
* Bir de fotografa lütfen resim demeyin, çünkü o resim değil...
Bir başka dersimizde buluşmak üzere, Hoşçakalın;)

Bir Klasik

2009-10-04T22:38:00.003+03:00

Adaletten yoksun olan hırslarla dolu bir Dünyada yaşıyoruz. Haber sitelerinde, bilgileri fazlasıyla ulşabileceğiniz bir konudan bahsetmek istiyorum.
Geçtiğimiz günlerde devam eden ve daha da devam edeceğe benzeyen bir haber. İsrailin, Mescidi aksayı işgal etmesi, bölgedeki gerilim, filistinli halka uygulanan ağır baskılar. Buradan
Elimizden ne geliyorsa yapmamız gerektiğine inanıyorum, Filistinde ki zulümden sonra, almadığım boykot ürünlerini almamaya devam edicem ve dua edicem,
Burada bunu paylaşmamın esas gayesi de hem bilgilendirme hem de sessiz kalmama çağrısı. Duyurabildiğimiz kadar kişiye duyurmamız gerekiyor.
En önemlisi de okumamız gerekiyor. Yahudilerin kanlı tarihini bilmemiz şart.
"Sessiz bir toplum olmaktansa, o toplumdan dışlanmayı ama sesimin çıkmasını tercih ederim. "

Bir kedi Gördüm Sanki...

2009-10-01T14:44:00.000+03:00

Furball - Vancouver Film School (VFS)
Yükleyen VancouverFilmSchool. - Yeni sanat videolarını keşfet.

En Sevdiklerim

2009-09-29T20:48:00.000+03:00

En sevdiğim film; Boş çerçeve:) ve Leon
En sevdiğim yönetmen; Majid Majidi
En sevdiğim kitap; Posta Kutusundaki Mızıka, Fareler ve İnsanlar
En sevdiğim yazarlar; Dostoyevski, Ali Ayçil, Tarık Tufan bir de profilimdekiler ve daha nicesi...
En sevdiğim ressam; Şenay hoca ve elbette İvan Ayvazowski , çocukluğumdan beri onun denizlerine hayranım.
En sevdiğim resim; Aklıma gelmedi:(
En sevdiğim fotograf sanatçısı; Eddie Adams ve çektiği fotograflar üzerinde dakikalarca konuştuğumuz Robert Capa
En sevdiğim fotograf: Çok fazla olduğu için içlerinden en sevdiğim hangisi karar veremedim.
Hakan-can, mimini düşündüğüm için bu kadar bekledim...
Mime cevap vermekte geç kaldığım için kimseyi mimleyemiyorum...

"Hiçbir Şey" diyemem!

2009-09-29T13:54:00.005+03:00

"Geçmiş zaman içinde; köyünde masal söylediği için çok sevilen bir adam vardı. Her sabah köyden çıkardı ve akşam köyüne dönünce, köyün işçileri, bütün gün yorulduktan sonra, hepsi onun yanına toplanır ve derlerdi: Haydi anlat! Daha ne gördün? - O anlatırdı: Ormanda kaval çalan ve küçük Sylvain ile halka yapıp oynayan Faune gördüm. - Anlat daha ne gördün? derlerdi. Deniz kıyısına vardığım vakit, dalgaların kırıldığı yerde, yeşil saçlarını altın tarakla tarayan deniz kızları gördüm."
Ve herkes onu severdi; çünkü o onlara masallar söylerdi.
"Bir sabah, her sabah ki gibi, köyünden çıktı. Fakat deniz kıyısına gelince üç deniz kızı gördü. Deniz kıyısında altın tarakla saçlarını tarayan üç deniz kızı, gezini uzatıp ormana vardığında ise kaval çalarak Sylvaine oyun oynatan Faune gördü. O akşam köye gittiğinde,her akşam kigibi ne gördüğünü anlat dediler merak içerisinde. O da cevap verdi. - Hiçbir şey görmedi..."
Oscar Vilde

Hayal ettiklerimize kavuştuğumuzda bir yabancı gibi durup nedense sevinmeyi bir türlü beceremiyoruz. Olağanüstü bir şeyler arıyoruz, sihirli değneye sahip olan bir peri gelip hayatımızı değiştirecek, bu bizim için sevindirici olurdu.
Oysa Hayal ettiklerimizin gerçekmesi gerçekten olağanüstü bir şey. Asıl sevinmemiz gereken de bu. Elimizdekiler yani.
Sahip olduğumuz, Allah'ın bize verdiği olağanüstü zenginlikler varken, insan nasıl mutsuz olabiliyor ki...
Her anımızda o kadar çok mucize yaşıyoruz ki...

Bugün Bayram Erken Kalkın Çocuklar!

2009-09-19T16:32:00.004+03:00

Bayram hepimiz için farklı mana taşıyor.
Aklıma geldikçe yaş aralıklarına göre BENCE bayram;
6-8…MENDİL…Kırmızı çantamla çıktığım gizemli bir yolculuktu bayram, bütün akrabalarımızdan uzakta oturuyorduk. Buruktu ama bu çok da algılayabileceğim bir şey değildi. Yine de minik kırmızı çantam dolana dek, gezmemizdi arakadaşlarımla. İklim ilk bahardı, oysa daha anlayamamıştım bayram niyeydi. Sadece bayram biz çocuklar içindi, şeker ve çikolata. Güzel bir adet vardı eskiden, işlenmiş mendiller verilirdi, kapıya gelen çocuklara. İlk ve son mendilimi bu zamanda almıştım. Mendilin zerafetine vurulmuştum. Benimde elerim mendil versin=)
8-12… Yollar ne kadar uzun, kilometreler ne kadar acımasız... Havalar soğumaya başlıyor. Gönlümüz üşümesin yeter. Ankara’dan bir kaçıştır bayram. Okulda bayramda ne yaptıklarını yazmakdır. Çikolatanı paylaşmandır. Heyecan ve tatil...”Bayram dedemi görmekti.”
12 ve sonrası… Kardan adam yapma zamanı, Kardan üşüyen elleri ısıtma zamanı. Eldivenler ve kaşkol…Ailemize yeni katılan ufaklıkları sevme zamanı..
16 ve sonrası… Tatsız olmaya başladı, yaşayamadığım için olsa gerek, yaprak testler canımı okuyordu. Hatırlamak dahi istemiyorum. Iyyyk.
Bayram spot cümlesi: "Bayramda uyumayı düşünme" Tövbeeeee....:)
20 ve sonrası…Eldiven yok artık=)
Ve şimdi… Buluşma vakti. Özlemlerin dinmesi… Vefat eden yakınlarımı ziyaret etme. Dua etme, affedilmeyi umma… Muhabbet ve çay… SADE bir HAYATTAN sonra çikolata yemek, Sıla-i Rahim, ziyaretlerde, iyi olduğunu bildiğin halde, siz nasılsınız diye defalarca sormak. Baklava tadında=)
Umulur ki bu bayram affediliriz.
En güzel bayramları sevdiklerinizle yaşamamızı diliyorum.

Abbas yolcu:)

2009-08-30T01:48:00.003+03:00

Türkiye'de Ramazanın en kalabalık olduğu yerlerin başında Sultanahmed gelir.
Kitap fuarı(bizi ilgilendiren kısım) tiplemeleri, satış alanları, fırsatçıları, emekçileri ve kuru kalabalığıyla görülmeye değer. İnsan izlerken bile yoruluyor. Bir de yer bulma yarışı var ki, tam bir hengame...
Yanımda kalp hacamatı olan bir arkadaşım vardı ki, Kalabalıkla köşe kapmaca oynadık. Büyük maceralarla ve özlemle Üsküdar'a gelmişliğimiz vardı.
Her bayram olduğu gibi, gitmem gereken bir yer var. Gittikçe bu işi pratikleştiriyorum, valizim küçülüyor. Yollar kısalıyor. Sabrım çoğalıyor... Eskişehir yolcusu kalmasın...
İsmet özel, Ali Ural, Nazan B.... kitaplarından aldık( seri tamamlama yolunda ilerliyoruz=) )
Kendinize ve kalbinize bir de sevdiklerinize iyi bakın, kalın sağlıcakla...

İstanbul için İftar vakti...

2009-08-23T23:16:00.001+03:00

Açlık ne güzel bir şey.
Rabbim iyi ki açlığı yaratmışsın.
SUSuyoruz ne güzel...
Gönlümüz ve gözümüz,
Buna gittikçe alışıyoruz.

Fedakâr Bir Baba

2009-08-18T19:15:00.000+03:00

Emi
Yükleyen Esma-Movie. - Yeni sanat videolarını keşfet.

Üzülmedim diyemem

2009-08-18T11:23:00.002+03:00

ey aşk, yaptığını beğendin mi:
yetimler gibiyim ziyafetten aç dönen
ters yakılan sigara, hemencecik söndürülen-
yoksulluk ile vakit geçer mi…

uyanmış kalmışım, nasıl bir şey bu
toprağa baktım, yerinde yoktu;
şiirden aşağıya attım kendimi
düşerken düşündüm, ölmesem mi.

anlatıyorum, hiç konuşmadan,
buğdayın içini dökmesi gibi…

İbrahim Tenekeci

Harfler Birleşirse, Kelime Olur!

2009-08-14T01:05:00.004+03:00

Evvelden, gözlerine baktığımda ne demek istediğini anladığım! bir arkadaşım vardı. Gözleri gitti ve ben artık bir daha kimseye öyle bakamaz oldum.
Şimdi illa ki duygularım için kelimeleri israf ediyorum. Kelimeleri yanlış kullandığım da oluyor. Kelimelere sığındığım ve kelimelerden yardım beklediğim anlar gibi...
Kelimelerden yana canım yansa da, ne yapalım gözleri olmayanlara, kelimeleri gümüş bir tepside sunmaktan başka ne çare, duyguları anlatmak için.

Herkes "Haklı"

2009-08-12T23:58:00.003+03:00

Bu saatlerde miskin kediler çöp tenekelerine teker teker çarparlar,yemek için bir lokma bir şey...
Bu saatlerde anneler çocuklarını uyutmak için çalışmalara başlarlar.
Yarın bin türlü telaşı olan insanlar uykularına rahatça dalamazken, tam da işde burda hayallerim girer devreye.
Köşede oturmuş seyrederken hayatımın gidişatını, en çok kullandığm kelime "hayırlısı olsun" olmuş da seyredince anladım. Hayırlısını dileyip köşeye mi kaçıyorum, yoksa kendimi ferahlatmaya mı çalışıyorum? Pek anlamış değilim.
Temizlik kokusu ne güzel, ne güzel!
Annemin sesini duymak ne güzel, ne güzel!
Biten Nutella şişesini doldurabilecek başka bir lezzet yok ki!
Çayın kaderi, haşlama olmakmış.
Bugün koluma sarılan o çocuk ne istedi benden biliyor musunuz?
Sadece bir tek kelime söylememi, "haklısın" dememi istedi.
* Anladım ki küçük büyük herkes haklı çıkmak istiyor ve onaylanmak.
* Kırılan camı yapıştırmak ne işe yarar, görüntü bozuldu bir kere.

Hepinize, sevdiklerinizle beraber geçirebileceğiniz güzel günler dilerim.

Hepimiz Biraz Paranoyağız:)

2009-08-11T23:02:00.002+03:00

Paranoïa
Yükleyen RilesAMOUR. - Bağımsız web videoları.

OLAN OLDU..

2009-08-07T00:18:00.004+03:00

Gezdim; Ankara'yı
Okuyorum; Rasim Özdenören, Ansızın yola çıkmak.
İzledim, Melekler ve şeytanlar
Dinledim; Loreena McKennitt,
Yükledim; Knight
Aldım; Bilim teknik, ağustos; G.D.B
Sevdim; minik bir kedi
Gördüm; gömleğimde bir leke.
Hoşlanmadım; zannarla hareketlerden ve dedikoculardan:(
Başladım, Ramazanla beraber gelecek olan hazırlıklara, manevi...
Değiştim; Görüntü farklı olsa da, içim hala aynı(malesef:))
Güldüm; Asılsız haberlere
Ve şimdi, Dünyama açılan bu penceremden hissettiklerim bunlar.

Arada Kaldım.

2009-08-04T12:10:00.000+03:00

Susam Sokağı (Arada kaldım)
by MesutA

YOL YORGUNU

2009-08-03T16:54:00.004+03:00

Yorgun, umursamaz, uyuşuk, uykulu v.s.
Tam da bu duygların esiriyim işte. Pazar günü Ankaraya gittik ve geri döndük.
Kararsızlıklar içinde buldum kendimi, yollar uzadıkça uzadı, iklim değişti, karnımız acıktı, yollar karıştı, levhalar çoğaldı ve kilometreler azaltı. Ankara- İstanbul 297 km...
Bilinen bir gerçek var ki o da herkesin bildiği Ankara gerçeği; gri ve soğuk şehir.
Oysa çocukluğumu ve ilk arkadaşlıklarımı sanki hiç bu şehirde geçirmemişim gibi, inkarcıyım bakışlarımla.
Uzun, uzadıysa da ziyaretlerimiz, güzeldi...
Balamız evlendi. mutluydu, bizde mutlu olduk.
Etlik, ulus, sincan derken, geliş yolunu dönüş olarak kullanma sırası gelmişti.
Az gittik uz gittik.
Yol dönüşte daha da uzadı sanki, Nemi hisseder hale geldik. Uyuduk uyandık, rüzgarı dinledik...Kürkçü dükkanına geri döndük.
Ofisteyim şu anda bir gariplik var sanki saatler son surat hızla geçiyor. Hala uykuluyum, çaktırmasamda.

Hafta Ortası...

2009-07-30T00:53:00.003+03:00

****Gereken o konuşmayı yaptığıma seviniyorum elbette, aslında her şey ne kadar farklı gözümüzün gördüğünden, çok sevdiğim bir hocam, "KALP GÖRÜR" diyordu, anca idrak edebildim.***
****Işıklar sönünce sivrisineklerin verdikleri partilere şahit oluyorum. O kadar açlar ki. Allah gözlerini doyursun... Sevmeye sevmeye kanımı veriyorum. Kaç sinek neslini kurtardım bilmiyorum.****
****Mustafa Kutlu, "sır" kitabından etkilendim tavsiye ederim. Şimdi İsmet özel, Bir yusuf masalı var...Onu da tavsiye ederim.****
***Aslında müzik dinlemeyi pek sevmiyorum ama mawera sağolsun, göksel dinliyoruz.
Baksana Talihe, güle güle sana...***
***Sevdiğim bir ablamın düğünü var ama gidemiyorum. Ona da bir kaç şey yazmak istiyorum.
Balam seni seviyorum. Hayırlı bir yuva kurmanı canı gönülden isterim. Hep mutlu ol. Herşey gönlünce olsun.***
***Fotograf makinama lens araştırıyorum. Ne kadar zormuş.***
***Her ağızdan bir ses çıkıyor, kulaklarımı bütün o seslere kapattım.***

Bir hasta kadar suskunum bu günler...Hoşça kalın...

Nereye kıymetli insan?

2009-07-28T22:41:00.004+03:00

Bu kıyıma, bu kaybedilişe elbette kayıtsız kalamıyorum. En büyük israftan, insan israfından biraz bahsetmek istiyorum. Şu dünyada insandan daha bol hem zararlı hemde faydalı bir başka yaratık var mı, hiç zannetmiyorum.
Bir bakıyorum, iyi işler yapıyor, epeyce takdir topluyor, bir bakıyorum eline gözüne bulaştırmış.
... ve yazmaya karar veriyorum...

Hayatında okul kitabı ve Sefiller dışında hiç kitap okumamış, okumaktan nefret eden bir arkadaşa sorduğumda sorumu
-peki sen ne istiyorsun, senin payın ne olmalı hayatta?
verdiği cevap şuydu:
- Babamın ki kadar olmalı.
Örneği babasıydı ama yanlış yapmıştı, çok yanlış yapmıştı. Babası kadar şanslı olmaya bilirdi, (kim bilir belki de şansı yaver gitmiştir.) Hiç bir hedefi olmayan tekneden farklı değildi. Kime faydası vardı ki? Yllar geçti hiç görmedim...
Çok azimli bir kız tanıdım, gerçekten çok büyük bir insan olabilir dediğim birisiydi. Okumayı çok istiyordu. Öyle ki dünyadaki diğer insanları kurtarmak için ölmesi gerekse, canından seve seve vazgeçebilecek insan sevgisiyle dolu bir kızdı.
Sınava girdi şu herkesin girdiği sınava, sınav solunundan çıkartılmış hem de hakaretlerle...Hiç unutamadı...
Çok biliyorum havasında bir kaç insan tanıdım, içlerinden birisi, elinde Elif Şafak- aşk; onu okuyor. Ondan önce de Orhan Pamuk ve Çılgın Türkleri elinde gezdirmişti. Sorsanız ne anladın diye Aşk'ı elinde tuttuğu için bir kaç şey söyleyebilir ama diğerlerini, bir türlü hatırlayamaz. Düşünmeyin üzerinde, o kendisini düşünmüyor ki. Sonra ülke meselesini o yarım zekasıyla çözmeye çalışıyor, canım yaaa çok çırpınıyor, yoruluyor...
Sayısız insan geçiyor yanımdan, sayısız insan tanıdım. Boşa gelmişler sanki, hayır öyle değildir diyorum, hayır herkesin bir görevi vardır diyorum. O kadar çok zararı olan insanlar görüyorum. En büyük zarar keşke kendilerine olsa ama ne yazık ki olmuyor. Verdikleri zararların neticesi çok daha ağır oluyor.
Her gün evine ekmek götüren babalar görüyorum, ne kadar umutlular, bazılarının ise umutları hepten tükenmiş, omuzlar düşmüş.
Barların kalabalıklığını da gördüm, tıka basa, iğne atsan... iğnenin ne işi var?
Ama kütüphaneler bomboş, bir kaç insan o kadar.
Çok umutsuzsun demeyin, insanın eğlenmeye ihtiyacı var da demeyin?
Ülke meselesini çözmeye çalışan örnekte ki kız kadar çırpınsa bireylerimiz, Hay Allahım konuşmuorum vazgeçtim, kızgınım...

Diyorum neden bu halde? İşin içinden çıkamıyorum. Diyorum ki ne yapmalı?
Sözcükler sessizlik içinde...

İsteyen istediğini üstüne alınabilir, umrumda bile değil, kızmışım bir kere...

İste kalbim...

2009-07-27T23:38:00.003+03:00

Çok mu şey istiyorum, sadece Hüthüt kuşunu istiyorum

Hatıralar ve Tozlar

2009-07-25T13:57:00.004+03:00

Egeye özgü bilindik melodiler arasında kaybolmuşdum ki, bir aitlik, bir farklılık ararken eski hatırlarımı buldum, bir kutunun içinde...
Merakla beklediğim mektuplar, beklemeyi sevmektir mektup:)
Kasetler, notlar, kurutulmuş çiçekler, İsmet Özel şiirleri, fotograflar, negatifler, şehir kalıntıları ve tozları...En son ne zaman açıldı ki, tozlarını almaya bile cesaret edemiyorum.
Kutuyu kapattım, toza alerjim var, hatıralara alerjim var:)
Kaçmaya devam edeceğim bir geçmiş var aynı sizinkiler gibi, kabul edemediklerim, görmek istemediklerim, içimin acıdıkları...
Özür dilemek çok zormuş, bir özür beklemek de çok zor. Bekleyişlerim, unutuşlarıma eklendi, bir bağ kurdum. Büyüdüm, kendi içimde affettim, veda ettim, anladım ki azalmamış, çoğalmıştım.
Bazen kırılganlıklar bile yoruluyor. Yorgunluk ve dostlukları terkedişlerim var, Bıraktıklarıma ilave ettiğim sessiz günlerim var. Ben biraz melankolik miyim bu aralar. Hesapsızca susuşlarım, sıcaktan mıdır?

Bir can...

2009-07-17T20:03:00.002+03:00

(Biraz senden biraz benden, Paylaştığımız bir roldu, yakışmasa da bana...)

Çarptığım bütün masalar gözümün önünde
kırdığım bütün bardaklar,
yaşıyamadığım aşklar,
doyamadığım baharlar,
eskik kalan bütün hikayelerim,
kolunu, tuttuğum bütün kapılar,
beklediğim bütün duraklar,
hepiniz, hepiniz şahitsiniz
yakıştı mı bana bu rol?
oldu mu şimdi?
bir ceket,
bir an,
bir emanet,
bir can...

Yeniden merhaba, Uçurtma sahnede!

Bulutlara takılıyorum...

2009-06-21T00:41:00.003+03:00

Sıcağı yakar, kuru bir sıcaklığı vardır. Başınızı deler geçer.
Tarlalar görürsünüz yol boyunca, buğday arpa başakları süsler toprağı, ayçiçeği sonradan ele verir kendini. Sabahtan akşama kadar bir telaş vardır. İş bitmez, toprak çağırır. çocuklar harçlık çıkarma derdinde su satarlar. Buzzzz gibi!

Akşamları demlenmiş çayını bekler büyükler ve küçükler yorgunluğun belirtisi uykularına dalar gider. Bir iklim, sivri sineklerinden dolayı sevilmez burda. Sivrisinek, çok aç bir avcı, uyuşturucusu sarhoş eder...
Bir kasaba burası, ölenleriyle ünlü, bir ihtiyar burası, çocukluğum anılarım...

(Bir süreliğine yokum, sağlıcakla kalın...)

SULU GÖZ

2009-06-13T21:19:00.004+03:00

Bu gün bütün acılarımın yerine de ağladım, soluksuz uzun uzun sonra durdum, bitti sandım. Tazeledim yüzümü, gülümsememi kondurdum yüzüme, gülerken de ağlayabiliyormuşum.
Ağladıktan sonra bir baş ağrısı tanıdım, nazlı mı nazlı?
Kukuman kuşu, rolüme pek yakıştı, bekledim günlerce, yapayalnız!
Ey insanoğlu hangi kuytudasın, uçurtma tek kaldı.
Ağlayınca benimde gözlerim kızarıyormuş.
Bilmiyordum kalabalıktan yalnızlığa, yalnızlıktan kalabalığa ince bir geçiş varmış.
İnce geçiş konuşmakmış.
KONUŞAMADIĞIM anlar oldu, ağladığım anlardı..

Seni kompleksli seni!

2009-06-11T00:05:00.004+03:00

Eğer kalabalıklar içinde yaşıyorsanız, kendinizi kolayca ele verebilirsiniz, her bir şeyiniz su yüzüne çıkar. Hep akılda o halinizle kalırsınız, en azından bende öyle...
Hafızama, ismiyle beraber eş zamanda özelliği de geliyor. Neden bilmiyorum.

Üzülüyorum, kızdığım ve hep rastladığım bir kaç örnek sunuyorum. Örnekler hep Ayşe üzerinden, Ayşe benim hayali kahramanım.
Örneğin:
Açıksözlü:
- Gerçek şu Ayşecim, asosyalsin kuzum, ilişkilerin çok berbat! Biraz daha özen göster.
Bu da eminim onun ölümü için yeterli..:( Ayşe iyice içine kapanır.

Yardımcı, iyilik meleği:
Ayşe; Ya kafana takma biliyorum boy kompleksin var, herkesin var, benimde var, onunda var, şununda var, artık basketbol oynama yeter, kendini yedin bitirdin... Sonuç: Ayşe üç gün ağlar...

Patavatsızca:
Ayşe; "yaşladım iyice, sizin tuzunuz kuru derse"; - Evet senin yerinde olmak istemezdim. Allah korusun,tahtaya vuralım.
Ayşe = depresyonda.

Alaycı, meraklı:
- Ayşe, senin gözlerin kaç numara?
- 2.50, neden sordun
- Hiççç, dayımında beş numara aynı seninkilşer gibi, enteresan, 2.50 olduğuna emin misin, Bişi sorucam, çocukken seninle de dalga geçtiler mi dört göz diye?
Ayşenin bozuk olan gözleri dolar,

Espri yapar,
-Ayşe, sana da su içsen yarıyo...Diyet su iç bari..hahaha..
Ayşe, markette diyet su arar ama bulamaz.

Ahh! hayali kahramanım çok üzgün.:(
Sadade geliyorum;
Gündelik hayatta hep karşılaşırız; laflarla, bakışlarla, ya da davranışlarla, bilerek ya da bilmeyerek, sürekli ya da ara sıra...
İnsan ilişkilerinin ne kadar hassas olduğunu bildiğimiz halde neden örneklerle çok sık karşılaşıyoruz bilmiyorum. Otobüste arkamda oturan bayan bunu neden bir zevk haline getirmiş onu da anlamıyorum. Neden bunları söyleyince ferahlıyorlar çözmüş değilim.
Ya bende yapıyorsam, Ayşe' ye zarar veriyorsam! Allah hesabını sormaz mı?
Daha ince ince düşünüp, seçmek gerekiyor sanırım kelimeleri.
Eğer doğru seçemiyorsanız, susun o halde.
Hep beraber susalım..

"YA VEDÛD"

2009-06-02T00:21:00.004+03:00

Ne büyük bir nimettir şu sevgi, ne büyük imtihandır.
Sevgi olmasaydı aramızda, ne önemi kalırdı ki insan olmanın, ne ayrıcalığı. Sevgi yaratılmasaydı o boşluğu ne doldurabilirdi ki ve sevginin yerine ne koyabilirdik ki, birlikte tutabilsin bizi. Sevgi yaratılmasaydı, nesil olur muydu?
Sevgi imtihanı da ayrıdır. Seversiniz ölçüsüzce, layık olmayanı, çekersiniz derdini, kalbiniz cız eder ya. Sevmenin, hattinden fazla sevmenin acısı vardır ya. Unutmak için bile dua eder, dua kapılarında dilenirsiniz. Ne büyük çiledir sevgi...
Yüreğinizi, zihninizi, bedeninizi yorar da ses çıkaramaz hale getirir ya insanı. Sevgi çok büyük bir nimettirde. Sevemez olunca anlarsınız önemini, sevmeye zorlamaya başlayınca anlarsınız.
Bir de bir sevgi vardır ki yanmanın ifadesi yoktur.
YA VEDUD dersiniz, yalnızca seherlerde bir olursunuz...

BAB' AZİZ “Yüreğinde inancı olan kişi asla kaybolmaz"

2009-05-31T22:13:00.012+03:00

Balanın tavsiyesiyle izlediğim filmi sizlerle de paylaşmak istedim.
Çaylarınızı, her şeyi hazırlayın çünkü yerinizden kalkmanızı engelleyen sürükleyici etkisi var.
Başkangıçta arayışları, konuşmaları ile simyacıya benzetsemde, sadece benzetmiş olduğumu farkettim.
Isthar isminde küçük bir kız ile dedesinin, çölde ki büyük toplantıya yolculuklarını ve yolculuk sırasında yaşadıklarını anlatır. Yeni tanıştıkları yolcuların anlattıkları hikayelerle süslenir film.
Ara ara giren etkileyici müziğiyle sizi alıp götürür.
Bir gerçek aşk filmi.
Bir prensin aşık olmasının hikayesidir. Ruhunu izleyen bir prensin hikayesidir.
Dedesinin gözleri görmez ancak, gönül gözüyle görür. Dedesinin ara ara anlattığı hikayeler ve sözler, yorumlar oldukça etkileyici, masalsı bir kurgusu var. Tasavvuf öğeleriyle beslenmiş olması da güzeldi.
Beğendim, bir kaç alıntıyla yazıyı sonlandırıyorum.

Baba Aziz der ki "Bebekler anne karnındayken evrenin bütün gizemini bilirler. Tüm sırlara vakıftırlar. Doğmadan önce bir melek gelip bazılarına dokunur ve kimi zaman üst dudaklarına kimi zaman çenelerine bir iz bırakır bu melek. Onlar biraz daha şanslı olurlar ve kimi zaman rüyalarında yine o sırlara sahip olurlar, sabah olunca unutulacak olsalar bile. O bebeğe anne karnındayken dağları, çölleri, ormanları, gökyüzünü, güneşi, denizi anlatsalar hiçbirine inanamazdı. Ölümde böyle bir şeydir genç adam. Başlangıcı ölüm olmayan bir şeyin sonu ölüm olabilir mi hiç..."

"ŞEREFİNE İNSANOĞLU"

2009-05-24T22:22:00.003+03:00

Afişini görüpte dikkatimizi çekmemesi mümkün değildi. Vaktimiz var mı, ne kadar sürer acaba sorularıyla oluşan faslı geçtikten sonra izlemeye karar verdik. İyiki de izlemişiz, vurgusu ve konusu çok güzeldi, oyuncu kadrosu zaten yorumsuzdu ki hakkını vererek oynadılar, Eğer izlemek isterseniz az biraz hem meraklandırayım hem de biraz bilgilendireyim.
İstanbul drama topluluğu tarafından sergilendirildi. Can alıcı bir konusu var. İzlerken düşündüren bir emek.
oyunun açıklaması;
Aynı dünyada varolma mücadelesi veren farklı insanlar…
kimisi için mutluluk; bir şişe ‘köpek öldüren’,
kimisi için başka bir insanın huzuru,
bir diğeri için kazanılmış zorlu bir dava,
kimisi içinse banka hesabındaki milyon dolarlar…
peki bu mutluluklar başka hayatlara zarar veriyorsa,
hatta diğer insanların yaşamlarını yok ediyorsa…
o zaman kim vazgeçecek mutluluklarından?
“ ben kimseyi öldürmedim ve öldürmem!”
diyorsan, yeniden düşün…

Akşam Ezanı ve Çocukluğum, Beş Dakika Daha

2009-05-21T00:54:00.001+03:00

Çocukluğumdan bir tabudur akşam ezanı, akşam ezanı bir saat dilimidir her gün değişen, eve girmenin, sürenin dolduğunun bir uyarısı.
Çocukluğum başka coğrafyalarda ve farklı kültürlerde geçti, her gittiğim yerin kuralları değişsede bir zaman sonra uyum sağlamak zorunda olduğumu anladım.
Değişmeyen kurallardan bir tanesi ise nerde olursam olayım akşam ezanında eve girmek zorunda olmuş olmamdı, annem öyle bir kızardı ki,:( akşam inler cinler çıkarmış,
- Bizim onlarla işimiz yok, çıksınlar, hep birlikte oynarız işte ne güzel diye cevap verirdik, çarpılıcaz farkında değiliz:)
Akşam ezanı bir okunmaya başladı mı yalvarmalarım başlardı; annnnnneee ne olur beş dakika daha....
- Baban geldi, ondan izin al! bu şu anlama geliyordu; babam asla kabul etmez ama cesaretin varsa sorup azar işitirsin, yoksa kuzu kuzu eve gir demek oluyordu...
- Babam mı?(sessizlik) "Yarın devam ederiz çocuklar, karnım acıktı benim" diye korkuyla girerdim...
Fazla yer gezmenin en büyük katkısı bütün oyunları oynamanız ve farklı oyun arkadşlarıyla tanışıyor olmanız, hileleri, düzenleri, kuralları v.s...Bazen de takılırdık aramızda camide ki imama reca etsek biraz geç okusa ezanı diye, çocuk aklımız işte, baldan tatlıydı çünkü...
Şimdi akşam ezanları okunduysa aklıma hep annemin uyarıları ve benim yalvarmalarım gelir aklıma...

Havalar ısındı şimdi gece ikiye kadar bahçede basketbol oynayan ben, annemin sesini her defasında duyar gibiyim, kulağımı tırmalıyor, in cin, in cin, in cin:)
Maçı kaybettim, ışıkları söndürdüler, içeriye giriyorum annnneee:)

Sağa çek!

2009-05-19T11:58:00.005+03:00

Yanımdan geçen yüzlerce insan hepsinin de mühim işleri var, işler bitmiyor, telaş bitmiyor, her sabah yeni bir telaşla uyanıyor insan. Çarpıyor kimisi, hiç umrunda olmayarak tehdit gibi savuruyor özürünü, omzumdaki yüke çarpıyorlar her defasında...Sarsılmaz olmak ne kadar zor. Ölsem diyorum, belki kurtulurum, mazgallara yuvarlanan paralar gibi yuvarlanıyor hayallerim. Oysa isterdim ki omzumdan inse yükler mazgala doğru yuvarlansalar. Bir daha geri dönmeseler. Kuş kadar haiflesem sonra, ne var sanki yeniden çocuk olsam.
Yeniden kaldığı yerden devam ediyor.
Sağa çek! deyip neden hesabımı alıyor bu insanlar?
Hücreme dönsem, kilitleseler üstüme , anahtar sonsuz bir boşlukta kaybolup gitse, bir daha bulunmasam.
Bir akıl hastasının defterinden...
(Alıntısı, çevirisi, her bir şeyi yasaktır.)

"UTANÇ" Buda, utançtan boynunu büktü...

2009-05-17T19:05:00.007+03:00

Sevdiğim filmler arşivinden güzel bir film daha...
Tatatatam işte karşınızda;
Küçük bir afgan kızının okumaya özenmesiyle, film başlıyor. Küçük kızda ki okuma aşkını görünce gözlerim yaşardı, her kısım oldukça etkileyici düşük bir bütçeyle harika bir film yapmışlar. Özellikle de küçük kızın engellerle her karşılaştığında, cahilliğin ne kötü bir şey olduğunu bir kez daha anladım.
İzleyince karşılaştırmadan edemiyorsunuz, bizim ülkemizde de bir çok engel var özellikle de başörtülü kız öğrencilerine yapılan engel. Baş örtülü kızların elinden en temel ihtiyacını alanlar benim gözümde; o ufak kıza engel olanlarla aynı kefede, cahillikten ve hayalperestlikten kaynaklanıyor, ne komik...
Valhasıl kelam; mutlaka izleyin, sağlıcakla kalın:)

İsimden önce...

2009-05-16T21:35:00.004+03:00

Bir kısaltmanız olmalı, isminizden iki harf boşluk solunda. Mesela prof, dr, av...
Sadece isminiz gelmemeli, siz önemli olmalısınız, siz olmazsanız hayat durur, bir şeyler ters gider, siz önemli ve de vazgeçilmez... Ya bir gün vazgeçilirseniz, yooo şaka yapıyorum mühim bir insansınız siz.
Bunlara sahip olmak kolay değil çok çalıştınız biliriz, çok uykusuz sabahınız oldu, hayalleriniz oldu. Sizin bu uğurda vazgeçtikleriniz oldu ama siz vazgeçilmezsiniz. Bir hasta için doktor çok şey ifade eder, bir mahkum için avukat...
Bu geçici kısaltmalar bazende hiç bir işe yaramaz. Yavrunuzu hastalıktan kurtaramazsınız. Ne kadar aciz olduğunuzu tadarsınız.
Kumdan kaleler yıkılır ve siz kulenin altında kalırsınız, ne isminiz kalır ardınızda ne de vasıflerınız unutulur gidersiniz.

Kimseye bir şey ifade etmese bile ve hatta eksiklik olarak görünse de ismimin yanındaki uzun boşluğu seviyorum. Boşluk bir hiçlik...Hiçlik, yanmaya bir adım...

Bu arada içsel yolculuğum bitti, tatile çıkan hanımların beyaz çarşaf örtüğü kanepeler gibi, beyaz çarşaf örttüğüm bloğumunun çarşafını açmayı başardım.
Ev sahibi geldi, bloğun tozunu almam lazım:)

Canım Annem

2009-05-10T13:37:00.002+03:00

Çok özlediğim annemin ve bütün annelerin anneler gününü kutlarım...
Seni bir gün değil her gün özlüyorum. Şimdi yanında olmayı, sana sarılayı ne çok isterdim. Geceyi gündüze, gündüzü geceye çeviren Rabbime şükürler olsun sen benim annemsin..

Bize dair.

2009-05-07T21:40:00.003+03:00

gelen ya da giden,
seven ya da nefret eden,
kalan ya da terk eden
başlayan ya da biten
nokta ya da virgül
başlangıç ya da son
benim!
ben de değil hep biziz...

Eşkiya, Sürgün Yaşar...

2009-05-05T16:40:00.002+03:00

Eşkiya kukladır vesselam, oyna derler başrole geçer tarar kalaşnikofuyla çoluk çocuk demeden, duygudan eser yoktur. Ağa ister, korucu ister, töre ister; eşkiya sahneye iner, gözlerinde ki sis; acımayı, merhameti göstermez, gösteremez...ortalığı kana boyar.
Keskin bir kan kokusu duyar, görevini tamamlamamıştır.
Eşkiya korkaktır, görevi tamam olunca durmaz orda bir hain gibi tez elden kaçar. Kendisinden kaçar, açtığı yaralardan, kendi cehenneminden kaçar.
ağayı, korucuyu, terörü memnun etmek ya da töreye uymak adam etmez, ancak cehennemlik eder.

Pişman Acılar!

2009-05-02T23:21:00.002+03:00

Beş Dakika Çok Şey Anlatıyor
Yükleyen tenkafesi

Ne işim var burda!

2009-04-27T21:53:00.005+03:00

İnsanlar; aslında olması gerektiği yerde ve zamanda mı diye çok düşünüyorum. Bunu düşünmeme sebep olacak alenen bir olay yok aslında, sadece izlenimlerim. Yaptığı işi sevmeyen insanlar zaten belli ediyorlar bunu net bir şekilde anlayabiliyoruz.
Bir ŞEY olmuş ama aslında olamamış, eline, yüzüne, gözüne bulaştırmış.
Bazen de birilerini görürüz ama aslında o başka bir şeyi daha iyi yapacaktır.(bize öyle gelir)
Memur ama baksanız pazarlamacılığı ve reklamcılığı daha iyi yapacakmış gibidir.
Ev hanımıdır ama ondan iyi de bir avukat olurmuş gibi gelir ya.
Şunu da es geçmemek lazım, birilerinin de hakikaten o meslekte olmaması gerekiyor.
Mesela;
Kasap olmalıymış ama doktor olmuş.
Asker olmalıymış ama öğretmen olmuş.
Emir altında olmalıymış ama idareci olmuş
Tiyatrocu olmalıymış ama siyasetçi olmuş.
Yapıcı olmalıymış ama darbeci olmuş.

...
...
Acaba ben! Doğru yerde miyim ve aslında ne olabilirdim?

Düşünüyorum!...

Yol yorgunu..

2009-04-24T03:18:00.003+03:00

Hayatımız yollarda geçiyor desek hiç de yalan söylemiş olmayız.Hep bir yerlerden bir yerlere akıp gidiyoruz, sayısızca..Taksi, otobüs, tren, minibüs, tramway, metro neredeyse hayat arkadaşlarımız oldular. Daha hızlı, daha hızlı..Saatte 79 km koşabilsem otobüse binmezdim=)Geç gelip evde naneyi yememek, eve 7 den evvel girmek için ettiğim duaları hatırlamıyorum..Zira annem kapıda bitiverir ve sert -aklı sıra ben tırsıcam-, haşin bir panter bakışıyla-esmer de zaten:)- 2nerdesin sen!' der.. Farkettiyseniz 'di li geçmiş zaman kullanmadım=) Huylu huyundan vazgeçmiyor.Öyle bir tavırla karşılaşında ne yapayım ani, sinirli, gıcık bir tavırla 'burdayım' diye cevap verebiliyorum anca.. O anda soru kalıbını değiştirip 'nerdeydin bu saate kadar'a terfi edebiliyor.. Tabi yorgunsunuz, kimbilir kaç saat otobüste amcalara, teyzelere yer vermekten ayaklarınız şişmiş bir de yol yürümüşsünüz o kadar..Hayır yer vermesen bu sefer abartı mimik hareketleriyle ve bakışlarıyla yer vermediğiniz için vicdan azabına yada tam tersi sinir haline sokup, ya sabır çektirmeye kadar varabiliyor sonu.. Herneyse annem bunu göz önünde bulundurmaz zaten..Kendisi de yapıyor çünkü =)

Bir de yağmur yağar, ıslanırsınız diğer bekleyenler gibi ve otobüs geç gelir..Süzüle süzüle binersiniz..Islak insan kokusu.. Ve ortam gergindir.. Bir amca dayanamayıp cengaverlik yapar ve kavga başlar.. Sanki geç gelen şöför haklıymış gibi bir de dayılanır filan.. Gülersiniz sadece.. Çünkü akıllı insan sadece acı acı gülebilir o durumda..
Velhasıl nefes aldığımız sürece ne yollar biter, ne koşturmaca, ne de bu vaziyetler..

Yine çok konuştum..Öğretmenler hep çok mu konuşur bilmem ama- 7. ayımı(yaşımı deil ayımı=)) doldurduğumdan beri bu öğretmen olucak yada avukat dediler muratlarına erdiler hele şükür-biraz öyle sanırım.. Her şeye rağmen otobüs şöförlerini de, yer bekleyen teyze ve amcaları da, kapıda dikilip saat gözetleyen anneciğimi de seviyorum.. Onlar olmasa hayatın tadı- tuzu=)- olmazdı heralde..

Selamların en güzeli ile ...

2009-04-19T22:58:00.003+03:00

Merhaba..

Size bir şey itiraf ederek tanışmak istiyorum evvelden.. Yedi yıllık internet hayatımda hiç düzenli olarak bir blog takip etmedim. Bir çok bloğum oldu ancak içimi dökebileceğim bir tane bile yoktu... Hep internetin ve bilgisayarın farklı alanlarıyla uğraşan ben, bir blog hazırlayıp sunmaya yetişemedim (buna bazıları-özellikle babam- canı çıkıklık yada hayran gönüllülük dese de)...
Şimdi ise çok sevdiğim ve ileri derecede değer verdiğim biraz uysal, biraz gıcık ama tatlı mı tatlı-şeker portakalı- güzel bir dostun teklifini kıramadığım içindir ki burdayım. Mümkün değil ki onu aratmamak fakat, artık benimle bir müddet idare edeceksiniz.
(umarım diğer bloglarım gibi olmaz zira tarihe karışmışlaridi=))
Bu mimleme olayını hala anlamış değilim yardım edecek biri olursa öldükten sonra ona bi yasin okurum aklınızda bulunsun=P
Vee ayrılık vakti.. Yarın erken bir vakitte bir öğrenci ağırlayıp öğleden sonra da dişim ile ilgili cerrahi bir operasyon geçireceğim için-boşuna yazmadım dua bekliyorum. Bıktım o koltuğa oturmaktan ayy- şimdilik sizlerden ayrılacağım, yarın anlatacaklarımı bir gözden geçireyim =)
Yeni arkadaşlarıma sağlık mutluluk esenlikler dileyerekten geceyi kapatıyorum efem..

Belki son defa...

2009-04-16T23:50:00.002+03:00

Yurdumun dört bir yanından bloğumu ziyaret akınınına uğratan siz sevgili dostlar;

Uzun bir yolculuğa çıkmıştım ve bu yolculuğumu devam ettirmem için bloğumu devretmem gerekiyordu ve devrettim. Bu yolculuk tamemen içsel olup, kendime varan bir süreç.
Bloğumu kendimce hacizledim ve yeni bir sahibi var artık. Onu çok seveceksiniz ben bu yolculuktan dönene kadar burada kalın.
Sevgili blog yazarları sizlerde yazmaya devam edin.
Sizi özlicem...

Mimar Sinan ve Google:)

2009-04-15T11:08:00.005+03:00

Ofise gelip pcyi açtığımda bu güzellikle karşılaştım, Mimar Sinan'ın eserleriyle hoş bir kombinasyon yapmışlar. İyi de yapmışlar.
Mimar Sinan, kimseyle karşılaştırılmayacak kadar dahi bir ustadır. Bildiğiniz gibi kedisi devşirmedir. Devşirme olmasının en büyük faydası yeteneğinin keşfedebileceği bir özgür ortamda bulunması. Bir çok yer gezip görmüş ve inceleme imkanı olmuştur. Kendisine verilen imkanları kullanarak baş yapıtlar ortaya çıkarmıştır.
Üç yüze yakın eseri bir hayata sığdırabilmiş büyük bir insandır. Mimar Sinanın eserlerini gezerken etkilenmemek mümkün değil.Osmanlı devletinin bize bıraktığı en büyük emanetlerde Mimar Sinanın imzası bulunmakatdır. Selimiye camiiye gittiğinizde sadece hayran gözlerle izlemekle bile yorulabilirsiniz. İnce ince nakışları ve zekanın inceliğine şahit olursunuz. Bize düşen görevde emanete sahip çıkıp, korumak ve bize bıraktıkları eserleri görmek, incelemek...
Google da bu büyük ustanın doğum günün kutlamıştır.
Bu güzel incelik için kendi adıma şükranlarımı iletiyorum.

MİRKET AİLESİ:)

2009-04-12T22:05:00.003+03:00

İzlediğim filmlerden tavsiye etmeye uzun zamandır vaktim olmadı.
Etrafımdaki arkadaşlara bu filmden epeyce bir bahsettim, sıra sizlere geldi.
Afrikanın sert hava koşullarına, rüzgarına, yağmuruna sıcağına, vahşi doğasına belgesel tarzıyla yansıtmıştır. Ancak öyle güzel anlatıyor ki, hiç sıkılmıyorsunuz.
Sizde benim gibi mirketleri çok seveceksiniz.
Hatta en sonun öyle bir çığlık attım ki heyecandan. Çok başarılı bir çekim ve görüntü kalitesi var, Filmde emeği geçen herkes başarısını kanıtlamış oldu. İzlerseniz benimle aynı kanıda olursunuz.

Yeni bir şey..

2009-04-12T18:03:00.007+03:00

Bunun ne olduğunu bilmiyorum.
Bahar sendromu dışında başka bir şey, ama ne bilmiyorum
Asi tarafım iz peşinde...
Reçete aldım, yapmam gerekenler için, içim bir hoş. Alışmaya çaışıyorum.
Canım, hiçbir şey yazmak ve tek kelime konuşmak istemiyor. içimden hiçbir şey gelmiyor ve geçmiyor. Defnecim sormuş, ona cevap veriyor.
Dışarı çıkmak istemiyorum ama içerde de durmak istemiyorum.
Polenlere ve uçuşan kavak ağacı pamukcuklarına:) alerjim var.
Bahara alerjim var, yeniden doğuşa da...
Bugün hiç iyi değilim, tersleyebilirim...
Bugünlerde soruları cevapsız bırakabilirim.

Bugünlerde....

"Sıradan" Bir Mahalle Hikayesi

2009-04-04T10:30:00.001+03:00

Bir "adam" varmış. Hergün sokaklardan geçen ama hiç mi hiç farkedilmeyen. Ceketinin rengi soluk, yüzü kırışıkmış. Adamın yaşı, çilelere eşitmiş. İnsan bir yaştan sonra sahip çıkar bırakmaz ya, anıları varmış taze defterlere sığmayacak kadar çok.
Kara, yıpranmış defterini hergün elinde taşır bir şeyler karalarmış, onu görenler deli olduğunu düşünür ya hiç bulaşmazlarmış ya da iyice bir dayak atıp bir güzel söverlermiş. Sebep hazır gözünün üstünde kaşı var.
Adam günler günü her görüldüğünde ayı manzarayı seyrettirmiş etrafında ki önemsiz kalabalığa. Sürekli elinde bir defter ve bir kalem, Kafası önde öylece gidermiş, kimin ne dediğine aldırmazmış. Adam selam verip geçermiş. Öyle bir adammış işte...
(Günler, aylar geçmiş... Bir gün birşey olacaktı bu adama sizlerinde sezdiği gibi.)
Adam hergün geçtiği caddeden geçmez olmuş.
Adam sır olmuş, yok olmuş. Deli ya yorumlayan da çok olmuş; yedilere, kırklara karıştı, uçtu, yok oldu, sahralara düştü, öldürdüler, bir yerde içti içti sızdı kaldı...Daha neler neler denilmiş.
Herkes merak etmiş, küfür edenler bile merak eder olmuşlar. Daha fazla dayanamayıp
adamın evini bilen çocukları, almışlar önlerine, kalpsiz adamlar basmışlar zile, basmışlar, basmışlar... Lakin kapıyı kimse açmamış.
Tam yola koyulmuş giderlerken. Kapı açılmış. İçerden ihtiyar bir kadın çıkmış. Kadın gözlerini kısarak, buyrun, demiş, titrek sesiyle...
Adamlar; " pısırık adamı merak ettik dememişler, ihtiyar üzülür diye"
- "Biz oğlunuzu merak ettik, ne zamndır geçmez oldu. hasta mıdır?"
Kadın hüsnü zannına yenik düşerek içeri davet etmiş. Divana oturmuşlar.
Yaşlı kadının gözleri buğulanmış, burnunu çekmiş.
- Sizler oğlumun arkadaşları olmalısınız, oğlumu bir iş kazası geçirdi, yoğun bakımdaydı iyi dediler...
kadın ağlayarak devam etti, kısık kısık gelen sesiyle.
- "İyi dediler sonra öldü dediler. İyi dediler sonra öldü"
Öldü kelimesi kadının boğazında takıldı kaldı, öksürdü uzunca.
Adamlar, kalpleri yumuşadı mı bilinmez, Allah rahmet eylesin, iyi bilirdik, çok iyi bilirdik dediler (yalnızca).
İhtiyar kadın sordu; " bir şeyler içseniz"
Adamlar kaçarcasına ayağa kalkıp;
" Biz gidelim" dediler nasılsa öğrenmişlerdi ya!
Bir şey vardı merak edilen,
Sordular çekinerek
- "Defter vardı, siyah küçük bir defter onda neler yazardı?"
Kadın oturmalarını işaret etti, itaat ettiler.

- "Torunum vardır, dip oda da uyuyor şimdi, üç yaşında ateşlendi, doktor bulamadık, havale geçirdi yavrucak, felç oldu, gitmediğimiz doktor kalmadı devası Allah'tan dediler. Bekledik, beklemeye de devam ediyorum.
Bir de üstüne annesi yani gelinim terketti. Tek o değildi terkeden neşemiz de terketmişti bizi. Hepsi sadece bir hafta da oldu. Sonra bu mahalleye taşındık, iyi gelecekti bize burası.
Derdi verene teslim olduk, isyan etmedik. Bunda da vardır bir hayır. Oğlumda dayandı bırakmadı hiç, Yiğit evladım, oğlu için yaşar oldu.
Her gün geçtiği sokakları, caddeleri yazar oldu. Her akşam oğluna teker teker okudu. Bir gün torunum ayağa kalktığında el gibi, yabancılık çekmeyecekti. Hasan amcasını, bakkalı, manavı ilk gördüğünde hatırlayacaktı.
Bir de pek sakardı oğlum, düşmeleri, çarpmaları bitmedi, kendisiyle alay ederdi. Bilirdim ki onlar düşme, çarpma değildi. Söylemeyecekti bilirim bende zorlamadım.
Yıllarca kaç defter eskidi bilmem. Ne kimseyi incitti ne de kimseden incindi. Teketmedi ne beni ne de torunumu, şimdi alışmaya çalışıyorum, boş kara defterlere, oğlum olmadan geçen günlere, sessiz akşamlara, Bende oğlum gibi isterdim caddeleri, sokakları anlatmayı, ah izin vermiyor ki bacaklarım.
Akşamları Kuran okuyorum, torunuma...Babasının yokluğunun hissetmesin diye. Şükrediyorum verdiklerine, bana dünyalar güzeli bir oğul ve torun verdi. Bilirim verdiklerinde de hep vardır bir hayır. Çünkü vardı dualarımda hayır."
Biraz dinlendi ve devam etti İhtiyar kadın;
"Eh çocuklar; sizi de işinizden tuttum. Hakkınız helal edin."
Adamlar yılların bir çöp yığınından başka bir şey olmadığını o an farkettiler. Boşuna gitmişti onca zaman. Yaşayamadıkları bir hayat esir etmişti onları. Kırkını geçen adamlardan bazısı yaşlı duvarlara yaslanarak rahatlattılar kendilerdini.
İhtiyarın dediği gibi bir yiğit olabilmekti mesele.
Usulca evlerine dağıldılar, mahalleye hüzün yağdı o gece...
Neymiş dediler deli değil, veliymiş meğer.
Giden, ardında büyük bir iz bırakmış.

Hayırla anılmak dileğiyle, dostlar beğendiniz mi?

başlıksız ve yorumsuz

2009-04-03T21:02:00.000+03:00

Hikâye Trakya'da geçmiş gerçek bir olaymış:

Yaşlı bir amca, eşeğinin üzerinde karayolunda seyretmektedir. Bunu gören trafik polisleri, amcaya biraz takılmak isterler ve durdururlar.

Polis: Be amcacığım, neçin dakmazsın golani? (Bilmeyenler için: Eşeğin semerini karnının altından bağlayan kayışın adıdır. Golan: Burada emniyet kemerine tekabül ettiriliyor.)
Amca: Dakmam be işte!
Polis: Eeee, bak gördün mü, şimdi ceza keseceyik be yav.
Amca: Kes bakalim ne keseceysan da gidecem, acele işim vardır be.
Polis: Peki amca, cezayi sana mi yazalim yoğusam eşeğe mi?
Amca: ???
Polis: Yani cezayi sana yazarsak beş milyon ödeyecen, eşeğe yazarsak üç milyon ödeyecen.
Amca: Bana kes o zaman!
Polis: Neden sana keselim amca?
Amca: Onun sicili temiz olsun, ilerde polis yapcez onu !!!!

Bütün mimler toplandı

2009-04-01T14:12:00.012+03:00

Sırası gelmişken mimlere cevaplarını vermek ve mim silsilesini sürdürmek lazım...

Bu mimimiz arkadaşımız insan sevgisi tarafından
yesarinin tanımı üzerine "Maddeler halinde kendinizi kendi cümlelerinizle tanımlayacaksınız" demiş ki;
Başlıyorum;
1. mim

-Özgürlüğüme çok düşkünüm. Baskı altında yaşayamam sanırım. (özgür olmak için havada ki kuşa özendim- Arif sağ)
- Çocukluğum maceralarla dolu geçti, "keşke" diyebileceğim bir şey bırakmadım.
- H.can gibi bende yüksek derecelerle dönüş yaptım, (hamdolsun:))
- İkilemler arasında geçen bir dönemin ardından şimdi tek istediğim huzur.
- Gezmeyi severim lakin sevdiklerim olursa yanımda.
- Dostlarımı aramasam da kalbimde yaşatırım:) Bahane cümlesi gibi görünse de.
- Yemek yapmayı severim ama malzeme varsa:)
Bu kadar yeter.

İkinci mim : insan sevgisi 'den

"Kalbinizi çalan eylemsel hareketler"
-Karşımdaki insan hangi şart olursa olsun dürüst olursa,
- Vakarlı bir duruş, aynı zamanda tevazu sahibi olursa bir de ince esprileri olursa...
Kalbim çalınır sanırım;) ,
Ama yine de Allah'u Alem...
Garanti yok:)

Üçüncü ve sonuncu mim:
H.y Ergün' den
noktalı yerleri birkaç kelimeyle dolduruyorsunuz.

1. Çocukken ............... kaçırdım. çok otobüs

2. Çocukken ............... yoksundum. -

3. Çocukken ............... yaralanmış olabilirim. düşüp çok

4. Çocukken ............... olmayı hayal ederdim. tamirci:)

5. Çocukken ............... isterdim. kırmızı oje:)

6. Evimizde asla yeterli .......... olmadı. -

7. Çocukken daha fazla ........... ihtiyaç duyardım. -

8. Bir daha asla .......... göremeyeceğim için üzgünüm.eski arkadaşlarımı

9. Yıllar boyunca ......... merak ettim. -

10. ............. kaybımdan dolayı hep kendimi suçladım. -

Noktalı yerleri doldurduğumuzda psikolojik tahlilimizi kim yapacak bende merak ediyorum.
Bu son mim pek olmadı ama çok düşündüm. Şükürler olsun güzel bir çocukluk geçirmişim daha önce de dediğim gibi keşke diyebileceğim bişey olmadı.

Sıra geldi mimlemeye...
daha önce bunlardan biriyle mimlenmiş olabilirsiniz fakat burda üç adet var seçin beğenin dostlar kolay gelsin,

H.Y Ergün
Pervane
beyaz mendil
karakutu
aysed
serrose

Uzun zaman oldu....

2009-03-31T21:53:00.002+03:00

Seçim serüveninin ardından yeniden İstanbuldayım.
Zor bir hafta sonu geçirdim. Bekleyiş, umutlar, dualar ve gözyaşları...
İnsan kaybedene kadar kimin ne kadar önemli olduğunu farkedemiyor.
Sadece bir helikopter düşmedi, çok şey düştü o fırtına da...
Sevdiğim o yiğit adam yok artık aramızda,
"ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti,
iyi insanlar, iyi atlara binip gitti. "
Necip Fazıl K.
Mekanın cennet olsun, ellerini öptüğüm adam.

"herşey planlanmış"

2009-03-26T07:15:00.004+02:00

Blogger uyarı veriyor. Niye verdiğini de çözemedim ya!
"Planlanmış hizmet dışı kalma saati: 4:00PM PDT... "Çok da önemli değil diyorum, biz ne planlı da plansızda hizmet dışı kaldık, ama bu da ne! "PLANLANMIŞ", bunu kimler planlamış olabilir. Komplo teorileri beynimin içinde rüzgarda uçuşan kağıtlar gibi... Bir kaç dakika sonra;
Ey blogger geleceğe bakalım, diyorum
Bir seçmen olarak , parti propagandalarının etkisinde doğal olarak kalıyorum.
" Ey blogger 2009 için vaadlerin nelerdir?"
Bu yazılardan sonra eğer bloğuma ulaşamazsanız youtube giriş noktalarından bloğuma girebilirsiniz.

İçlendim!

2009-03-23T23:38:00.003+02:00

İçimizden gelen herşeyi söylemeli miyiz yoksa susmalı mıyız? Sözler için en uygun zaman ne zamandır? Bu içimde ki sözcükler hangi zaman için hazırlanmış olabilir ki.
Bu zamanı geleceğin kelimeleriyle beraber bekliyor olmalıyız. Bir insanın söyleyecekleri de bitmeden ölmüyor olması gerek. Ölmem için içimdekilerden kurtulmam lazım:) Sözcüklerim bir çuvala sığacak kadar ne çok, ne de bir keseye sığacak kadar az.
Sözcüklerim benim için... Sözcüklerim bana yakışıyor. Onlar benim...
Harflerim, cümlelerim, noktalarım ve imla hatalarım hepsi benim.
Benimle anlamlılar.
Sevdim ve mutlu oldum bu gün harflerle oyun oynadım, karıştırdım hepsini.
Sordum; aslında yokmuş, zıt olan kavramlar aslında zıtlık, severlermiş birbirini...
dört hece, dört heceye
-siyah- beyaz...
-iyi- kötü-
yokmuş ki onların arasında bir savaş...Savaş yalnızca yüreği olmayan adamlarınmış.

KİPAT MİMİ:)

2009-03-22T19:34:00.008+02:00

Nedir bu sende ki pervane sevgisi diyebilirsiniz. Ya hu muhabbet diyelim kapatalım mevzuyu ama seviyorum ne yapayım. Değer verenlere değer vermeyi bir borç bilirim:)
biraz politik bir cevap mı oldu ne. Her ne kadar sananaki gibi oturup kendisiyle çay içemesekte, pervane sevgim işte böyle bişey... Gelelim yazıda adı geçen sananaki'ye ona dua edeceğim zaman diyorum ki " Allahım onu vip bir uçakla japonya'ya gönder"
Sadade geliyorum Pervane beni mimlemiş, hem de gayet güzel bir konu.
Efendim diyor ki, etkilendiğpin bir kitabı anlat.
Ya Hu bir haftadır düşünüyorum. Hangisi olabilir diye.Ne kadar zor bir işmiş meğer. Birini seçebilmek. Birine kefil olmak ve sunmak.
"Posta Kutusundaki Mızıka- Ali Ural" diyorum. Çünkü, içinde beni etkileyen satırlar oldukça fazlaydı.
Onun hakkında pek bir şey demeyi pek düşünmüyorum, eğer merak edenler varsa her kitapçıda bulabilecekleri bir kitap. Böylece bana verilmiş olan bu kutsal görevi yerine getirmiş bulunuyorum
* Bende, burası çok çok mühim mimi yani mikrofonu dostlara uzatıyorum. Buyurun söz sizde...
ruby
alemdurik
aysed
haccecan
by ene
beyaz mendil
Ben ortaya mimi atarım dileyen alır:) Bu çok orta olmadı ama mimin hakkını verdim sanırım:)
Kalın sağlıcakla...

Çok anlamlı bir animasyon...

2009-03-18T17:22:00.003+02:00

1.

2.

İzledikten sonra yorumlarınızı paylaşırsanız sevinirim bir de en çok etkilendiğiniz bölümü de ilave ederseniz. Teşekkürler

Kendini tanımak

2009-03-17T11:20:00.002+02:00

İnsanın kendisini tanıması gerçekten bir sanattır. Kim kendini tanıdı kendisini yaratanı da tanır, asilik etmez ve yeteneklerinin de farkında olur. Rengi bellidir o insanın, değerlerini bilir ve sahip çıkar. Neyi sevip neyi sevmediği de bellidir. Bir gün kırmızıyı aşırı severken aniden ben artık kırmızıyı sevmiyorum benim rengim yeşil demez. Geçişleri vardır ama geçişleri de oldukça yumuşaktır.
Şimdi bunlardan neden mi bahsettim.
caramelia'nın sayfasında dolanırken baktım da o kendisini tanıyor. Neyi sevdiğini, neden zevk aldığını, neyi sevmediğini... O kadar net belirlemiş ki sonra yüzümde bir gülümseme belirdi anladım ki gölgeyle insanı ayıran farkta buydu.
Oysa net olmayan hala bir şeyler vardı bende ve etrafımda...
Döndüm....aynaya baktım....baktım....baktım ki yarı gölgeyde hala bir yanım:(

caramelia' ya sevgiler:)

Kendi Kendimeeee!

2009-03-16T10:16:00.004+02:00

Geldim : Kürkçü dükkanına (bakış açısın göre; kötü ya da iyi haber) hala seyyar yaşıyorum.
Gittim: Hafta sonunda panaroma 1453'e... harikaydı. Alice savaş meydanında...
Aldım: Sahiplerine adanmış dört mor bir sarı bir pembe lale...
Niyet ettim: Allah rızasu içun kozmik beden temizliğine...
Denedim : kozmik beden temizliğine niyet ettim ve başladım amma sadece bir buçuk gün dayandım. Yaşasın yemek, yemek. Gece yediklerimi sayarsak acısını çıkardım sanırım:)
Konuştum : tanımadığım bissürü insanla
Gördüm : Rüyaların en saçmasını.
Anlaştım: Çiçekçi Filiz teyzeyle, ondan çiçek almamı istio.
Bekliyorum: kahvaltının hazır olmasını.
Beğendim: İlkbahar yaz kreasyon renklerini.
Doldurdum: Boşalan bardağımı ve akbilimi.
Dinledim. Tarihçi Mehmet amcayı; işte bu süperdi.
karar aldım: Rahat olucam tuhaf bir karar ama kendimi çok kasmışım yaw. Elalem ne der olmuş çıkmışım. aja aja fighting

*ŞEKER PORTAKALI*