24 Şubat 2011 Perşembe

“PAMUK YALNIZLIĞIM, KOVALAR BENİ”


Hergün doğuyor güneş günüme, misafirim oluyor, bende gün içinde sayısız misafirlikler yaşıyorum. Geriye kalan tatlı bir yorgunlukla, Üşüdüm sarıldım hırkama, karnımda hafif bir açlık, açlık iyidir. Uzun zaman oldu her zamanki gibi…Annem rahatsızdı. O, şimdi iyi bende iyiyim. Sevdiğiniz insanların iyi olmasını bilmek kadar güzel bir huzur yok. Bir yandan dinliyorum “gurbete kaçacağım” şarkısını “tükenmeye” baktım kaçmışım bile gurbete ve dahası var tükenmeye değil dolmaya, dolup dolup taşmaya bana ayrılan bu sayfaları güzel güzel doldurup bitirene dek…Devam ediyorum ve edeceğim, gurbetlere kaçsam bile, insan asla geçmişinden kaçamaz.
Kansızlık yaşıyorum, üşüyorum, yorgunum, unutkanım…ilaç alıyorum, aldıkça kilo da alıyorum. Her sohbette değinip el verip geçtiğimiz önemli bir mesele oldu artık kilolar, gramlar…
Planim her hafta duzenli yazmak...Kendimi daha iyi hissetmek icin...
Pamuk yalnızlığımdan sıyrılıp yanınıza geleceğim;)
http://www.youtube.com/watch?v=sL4sYAs7ufE

2 kişi demiş ki!:

genç werther dedi ki...

internette tesafüfen denk geldi bu blog iyi ki de denk geldi :)her zaman birşeyler öğrenmek için bazı hisleri tatmak bu kadar ekonomik olmuyor... Hoşçakalın yazmaya devam etmeniz dileğiyle...

UÇURTMA;) dedi ki...

genç werther teşekkür ederim, tekrar beklerim kal sağlıcakla