Özlesen mazi, özlemesen olmaz!

e-Özlemek, ağır bir yük!
a-Zamana ve kişilere göre değişir.
e-Nasıl?
a-Mesela ben, ben hiçbir zaman hayalini kurduğum bir dünyayı özlemedim.Kurduysam bir hayal, orada hala biliyorum.
e-Bende, hep geçmişten gölgeleri özledim.
a-Neden gölge ve nasıl gölge?
e-Gelecekle örtüşmediği için şahıslar! Kişiler değişir, zaman değişir geçmişte çok sevdiğin bir insanla gelecekte karşılaşmak
istemeyebilirsiniz.
e-Özlem, neye olmalı?
e-Özlemin içinde hep sevgi olur mu?
a-Belki biraz, sevmesek bile özlediğimiz olur.
a-Kötü bir zamanda bile sırf ışıkları güzeldi diye o anı özleyip tekrar yaşamak isteyebilirsiniz?
e-Işıklar mı?
a-Bazı Şehirlerin ışıkları öyle güzeldir ki, görüntünün bütün halini beynine kazırsın.
Şehirler böyle sevilir.
Gece olur, belki yalnız kalmışsındır, kandırılmışsındır, kaybetmişsindir. Herşey olabilir.
Hava soğuktur, sesin, telaşından titrerken...
Işıklara aşık olursun. Şehri süsleyen, büyüleyen Işıklar.
.....
Şimdi neyi ya da kimi özleyeceğimi bilmiyorum.
Kimi özlesem yok, Kimi sevsem....
e-Bazı insanlar bir yere ait olmadan sevemezler...Sen böyle değilsin.
Senin ruhun fırtına ve ne yapsın sana rüzgar.
Fırtına dans edeceği yelkenliyi bulacaktır sonunda...
-Özler mi onu?..-Bilmiyorum...
a-Bende...


Uçurtma; pembe gözlüklerini bu ay çıkardı.