MOMO, Bana bir kanepe lazım:)

Kabalcı kitapevinden baskıya hazırlanmış, çevirisi de gayet güzel. Büyük bir iştahla elime almıştım, şu anda da bitirmiş bulunmaktayım:)
Aslında tam olarak hangi bir yerinden bahsedeyim pek kestiremesem de, Bir kaç cümleyle bahsetmek isterim.
Yaş aralığının ya da çocuklara özgü olmadığına inanıyorum, beslendiği konu itibariyle, bütün yetişkinlerin okuması gerekiyor. Betimlemeleri ve aksiyonuyla, hayal alemim de taze bir yer edindi.
Zaman ile ilgili büyük bir dünyanın içine seyre daldırıp, ardından tatlı uykusundan uyandırılan küçük bir çocuk gibi kalakaldım. Bütün bu postmodern dünya bakışını ardımda bırakarak, MOMO'nun arkasında uzun bir yolculuğa çıktım. Bu yolculuk da kimler ya da neler yoktu ki?
Mücadelesini yaptığım ve yanlış algıladığım pek kıymetli ZAMAN üzerine düşüncelere daldırırken, yargılarım yer değiştirdi.
MOMO'nun çok bilge sözleri yok, sadece insanları çok güzel dinliyor.
Dinlerken de aslında sorunların çözümlerini buluyor, hiç bir şey söylemeden üstelik. Aslında etrafımızdaki insanlara çözüm önermek veya tavsiyeler de bulunmak yerine bazen sadece dinlememiz yeterlidir.
Momo, yaşamaya başladığı antik tiyatro da her gün onun için oyun oynamaya gelen çocukları, hayal dünyasının engin denizine yolculuğa çıkartıyor. Yaşadığı şehirde yavaş yavaş değer kazanmaya başlarken, bir gün bir berberin içinden geçirdiği can sıkıntısıyla, serüven başalıyor.

Kitapta simgelerin vermek istediği mesajı kanepeye uzanıp tavana öylece bakarsam ve üzerinde biraz kafa yorarsam, daha iyi yorumlarım ve hazmederim gibi...
Ve Momo;
Çok yıllar önce okumadığım için, geç kalmışlığıma hayıflandığım bir kitap

Özellikle zamanı olmayanlara, bir çok işe yetişemeyenlere, işlerini yetiştiremeyenlere tavsiye ederim.